پیشنویس:مددکاری اجتماعی: تفاوت میان نسخهها
imported>زهرا فاضل |
imported>زهرا فاضل |
||
| خط ۶۶: | خط ۶۶: | ||
====همافزایی با نهادهای محلی==== | ====همافزایی با نهادهای محلی==== | ||
برای تقویت حمایتها، مددکار گاهی از ظرفیت نهادهای محلی مانند مراکز خیریه، انجمنها یا گروههای داوطلبانه استفاده میکند. این همکاریها، با شناخت محلی و ارتباط چهرهبهچهره میتواند حمایتهای معیشتی یا مشاورهای مناسبی برای خانوادهها فراهم کند.<ref>[https://socialwork.ir/%D8%A8%D8%A7%D8%B2%D8%AF%DB%8C%D8%AF-%D8%A7%D8%B2-%D9%85%D9%86%D8%B2%D9%84-%D8%A8%D9%87-%D8%B3%D8%A8%DA%A9-%D9%85%D8%AF%D8%AF%DA%A9%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%D8%A7%D8%AC%D8%AA%D9%85%D8%A7%D8%B9%DB%8C/ «بازدید از منزل به سبک مددکاری اجتماعی»، وبسایت انجمن مددکاران اجتماعی ایران.]</ref> | برای تقویت حمایتها، مددکار گاهی از ظرفیت نهادهای محلی مانند مراکز خیریه، انجمنها یا گروههای داوطلبانه استفاده میکند. این همکاریها، با شناخت محلی و ارتباط چهرهبهچهره میتواند حمایتهای معیشتی یا مشاورهای مناسبی برای خانوادهها فراهم کند.<ref>[https://socialwork.ir/%D8%A8%D8%A7%D8%B2%D8%AF%DB%8C%D8%AF-%D8%A7%D8%B2-%D9%85%D9%86%D8%B2%D9%84-%D8%A8%D9%87-%D8%B3%D8%A8%DA%A9-%D9%85%D8%AF%D8%AF%DA%A9%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%D8%A7%D8%AC%D8%AA%D9%85%D8%A7%D8%B9%DB%8C/ «بازدید از منزل به سبک مددکاری اجتماعی»، وبسایت انجمن مددکاران اجتماعی ایران.]</ref> | ||
==تسهیلگری و بومیسازی در بهبود کیفیت زندگی== | ==تسهیلگری و بومیسازی در بهبود کیفیت زندگی== | ||
نسخهٔ ۲۹ مهر ۱۴۰۴، ساعت ۱۱:۰۴
مددکاری اجتماعی؛ حمایت و توانمندسازی افراد و خانوادهها در برابر چالشهای اجتماعی- اقتصادی.[دیدگاه ۱]
مددکاری اجتماعی، فراتر از فعالیتی سازمانی یا حرفهای بوده و بهمثابه نگرشی انسانی و فعال نسبت به دیگران و جامعه معنا مییابد. این رویکرد بر سه ارزش بنیادین همدلی، مسئولیتپذیری و احترام به کرامت انسان استوار است و زمانیکه در رفتار و تصمیمهای روزمرۀ افراد نهادینه شود، به سبکی از زندگی مددکارانه تبدیل میشود. در ایران نیز مددکاری اجتماعی با ریشه در فرهنگ همیاری و تعاون، امروزه با رویکردی علمی و حرفهای در بهبود کیفیت زندگی، توانمندسازی افراد و تقویت همبستگی اجتماعی نقشی مؤثر ایفا میکند.
تعریف مددکاری اجتماعی
مددکاری اجتماعی فرایندی است برای یاری رساندن به افراد تا بتوانند تعادل، آرامش و توانایی سازگاری خود را در زندگی فردی و اجتماعی بازیابند.[۱] در این فرایند با شناخت، همدلی و حمایت تلاش میشود تا شرایط زندگی و محیط اجتماعی بهگونهای شکل گیرد که پاسخگوی نیازهای انسان و زمینهساز رشد و بهبود کیفیت زندگی او باشد.[۲]
بُعد حرفهای مددکاری اجتماعی
در بُعد حرفهای، مددکاری اجتماعی مجموعهای از فعالیتهای تخصصی برای حمایت، توانمندسازی و حل مسائل اجتماعی بوده که توسط مددکاران آموزشدیده در نهادهای رسمی اجرا میشود. در این سطح، مددکار با رویکردی نظاممند، از روشهای مصاحبه، ارزیابی، برنامهریزی و مداخله اجتماعی بهره میگیرد تا ظرفیتهای فردی و جمعی را برای سازگاری و رشد تقویت کند.[۳]
بُعد علمی مددکاری اجتماعی
در بُعد علمی، مددکاری اجتماعی رشتۀ علمی میانرشتهای است که بر پایۀ نظریهها و پژوهشهای علوم اجتماعی، روانشناسی، جامعهشناسی و سیاستگذاری اجتماعی استوار است. این دانش ضمن تحلیل پدیدههای اجتماعی، راهکارهای علمی برای بهبود رفاه، کاهش آسیب و افزایش تابآوری اجتماعی ارائه میکند.[۴]
مددکاری اجتماعی بهعنوان بخشی از سبک زندگی
در سطح زندگی روزمره، مددکاری اجتماعی تنها یک حرفه یا دانش نبوده بلکه ویژگیای از زیست اجتماعی آگاهانه بهشمار میرود. فردی که در رفتارهای روزمره خود همدل، شنوا، مسئول و محترم نسبت به کرامت دیگران است، اصول مددکاری را در زندگی خود عملی میکند. این نگرش، نشاندهندۀ انتخابی اخلاقی و فرهنگی است که به همبستگی و مشارکت اجتماعی ارزش و معنا میبخشد.[۵]
مددکار اجتماعی
فردی است که با تکیه بر آگاهی، همدلی و روحیۀ یاریگری، در کنار دیگران قرار میگیرد تا آنها بتوانند توانمندیهای خود را شناخته و برای بهبود وضعیت زندگی خود گام بردارند. او نهتنها راهنما بلکه همراهی مطمئن است که با گوشدادن، درک موقعیت و تقویت اعتمادبهنفس، زمینه را برای تصمیمگیری درست و بازیابی توان فردی و اجتماعی فراهم میکند.[۶]
مددجو
فردی است که در مسیر زندگی با مانعی یا دشواری روبهرو شده و برای عبور از آن به حمایت نیاز دارد. این فرد ممکن است درگیر بحرانهای شخصی، خانوادگی یا اجتماعی باشد اما با پذیرش یاری و تلاش برای تغییر، نقش فعالی در روند بهبود خود ایفا میکند. مددجو در واقع نمادی از انسان در حال رشد بوده که در تعامل با دیگران، مسیر توانمندسازی و بازسازی زندگی خود را دنبال میکند.[۷]
تمایز مددکاری اجتماعی با کار داوطلبانه و خیریه
مددکاری اجتماعی بهعنوان بخشی از سبک زندگی، بر نگرش و رفتار فردی تأکید داشته و با بهرهگیری از علوم مختلف مانند جامعهشناسی، روانشناسی، حقوق و بهداشت عمومی، رویکردی علمی و جامع به مسائل انسانی و اجتماعی ارائه میدهد. در مقابل، کار داوطلبانه و فعالیتهای خیریه بیشتر بر کمک جمعی و سازمانیافته به نیازمندان متمرکز بوده و چارچوب تحلیلی و علمی کمتری دارند. هرچند، هر سه بر نیت خیر استوار هستند اما مددکاری اجتماعی با دانش و مهارت تخصصی، هدفمند به بهبود توانمندی و وضعیت افراد و جامعه میپردازد.[۸]
تاریخچۀ مددکاری اجتماعی
یاری به انسانها، ریشهای دیرینه داشته و با ارزشهایی همچون عدالت، تعاون و دستگیری از نیازمندان که در فرهنگ ایرانی نیز جایگاه والایی دارد، پیوندی عمیق دارد.
پیدایش حرفۀ مددکاری اجتماعی در جهان
از روزگار باستان، خدمت به نیازمندان بخشی از زندگی انسان بوده است؛ برای مثال، در دوران حمورابی[۹] در بابل، حمایت از بیسرپرستان و نیازمندان وظیفهای انسانی و اجتماعی تلقی میشد. در اروپا نیز از قرن شانزدهم میلادی، کلیساها و حکومتها مسئول یاریِ فقرا شدند. در قرن نوزدهم میلادی، توماس چالمرز[۱۰] و سپس مری ریچموند[۱۱] پایههای علمی مددکاری اجتماعی را بنا نهادند و پس از جنگ جهانی دوم این رشته در جهان گسترش یافت. در آسیا نیز نخستین مدارس مددکاری در هند (۱۹۳۸م) و ترکیه (۱۹۵۷م) بهتدریج شکل گرفت.[۱۲]
پیدایش حرفۀ مددکاری اجتماعی در ایران
ریشههای فرهنگی یاریگری در ایران باستان
ساختارهای اجتماعی بهگونهای بود که از نیازمندان، یتیمان و سالمندان حمایت شده و شاهان مسئول حفظ عدالت و کمک به ضعفا بودند. متون کهن مثل اوستا نیز بر اهمیت یاری به نیازمندان و همدلی تأکید داشتند. این نگرش به کمک و همیاری، در سبک زندگی ایرانیان بهصورت ناخودآگاه حضور داشته و هنوز هم در روابط روزمره و فرهنگ ایرانیان دیده میشود.[۱۳]
ریشههای فرهنگی یاریگری در ایران اسلامی
با ورود اسلام به ایران، ارزشهای مددکاری اجتماعی در قالب نهادهایی مانند زکات، صدقه و وقف سازمانیافته و به بخشی از اخلاق و سبک زندگی مردم تبدیل شد. در فرهنگ اسلامی-ایرانی، یاریرسانی به نیازمندان وظیفهای دینی و اجتماعی محسوب میشد که در خانواده، محله و جامعه نهادینه شده بود. این سنت دیرینه، برخلاف تصور رایج، ریشهای بومی و مستحکم در فرهنگ ایران دارد.[۱۴]
پیدایش نهادهای رسمی مددکاری در ایران معاصر
در ایران معاصر، ارزشهای مددکاری اجتماعی در نهادهای رسمی و مردمی شکل گرفت؛ مانند پرورشگاهها و جمعیت شیر و خورشید تا آموزشگاههای تخصصی مددکاری.[۱۵] پس از پیروزی انقلاب اسلامی ایران، نهادهایی همچون کمیتۀ امداد امام خمینی و سازمان بهزیستی برای حمایت از خانوادهها و گروههای آسیبپذیر تأسیس شدند.[۱۶] این ساختارها بر پایۀ ارزشهای انسانی و اسلامی و سبک زندگی ایرانی استوار بوده و با همکاری و همدلی، بهبود شرایط زندگی مردم را هدف قرار دادهاند.[۱۷]
مبانی نظری مددکاری اجتماعی
اصول و ارزشهای بنیادین
ستون فقرات اخلاق و عمل در مددکاری اجتماعی، مجموعهای از اصول و ارزشهای بنیادین است که راهنمای رفتار حرفهای مددکاران در تعاملات روزانه با مددجویان است. این اصول با سنتهای ایرانی نظیر کمک به نیازمندان، حفظ حرمت، همبستگی و مشورتپذیری، بهصورت عمیقی پیوند خورده و در روابط روزمره و آیینهای مردم جایگاه ویژهای دارد.
- عدالت اجتماعی: فراهم کردن فرصتهای برابر برای همه؛
- کرامت و شأن انسانی: احترام به تمامی افراد، بدون توجه به تفاوتهای آنها؛
- اهمیت روابط انسانی: ایجاد پیوند میان افراد و نهادهای حمایتی برای ایجاد تغییر مثبت؛
- پذیرش بدون قضاوت: پذیرش دیگران همانگونه که هستند، بدون پیشداوری؛
- سودمندی و عدم آسیبرسانی: هدف نهایی هر کمک، بهبود شرایط و جلوگیری از آسیب است؛
- حق خودتصمیمگیری: هر فرد باید بتواند در مسائل زندگی خود نقش فعالی داشته و راهحلهای خود را بیابد. این اصل، احترام به انتخابها و مسئولیتپذیری را در خود جای داده است.[۱۸]
مهارتهای کلیدی مددکار اجتماعی
- شناسایی مشکلات: مددکار اجتماعی با شناخت دقیق سبک زندگی خانوادههای ایرانی، مشکلاتی مانند فشارهای اقتصادی، ناهماهنگیهای خانوادگی یا چالشهای تربیتی را در بستر ارزشهای فرهنگی و دینی شناسایی میکند.
- ارتباط مؤثر و جمعآوری اطلاعات: گفتوگوهای محترمانه و صمیمی، ابزار اصلی مددکار برای درک بهتر شرایط مددجو است.
- ارائۀ راهحلهای متناسب: راهکارها باید با سبک زندگی، باورها و نیازهای واقعی مددجو هماهنگ باشد؛ برای مثال، تقویت مهارتهای فردی و خانوادگی بهگونهای باشد که علاوه بر حفظ استقلال، عزتنفس فرد را نیز حفظ کند.
- تصمیمگیری و پیگیری: انتخاب راهحل با مشارکت مددجو انجام میشود و پیگیری آن، نهتنها برای حل مشکل بلکه برای تقویت جایگاه فرد در خانواده و جامعه ضروری است. حفظ احترام، رازداری و پشتیبانی تدریجی، بخشی از سبک زندگی و مورد تأکید در فرهنگ ایرانی است.[۱۹]
انواع مددکاری
مددکاری اجتماعی در صنعت
مددکاری اجتماعی صنعتی در ایران از سال ۱۳۳۹ش، با استخدام مددکاران در شرکت نفت آغاز شد و بهتدریج در دیگر شرکتها گسترش یافت. هدف آن نیز ایجاد تعادل میان کارکنان و محیط کار با بهبود روابط فردی و سازمانی است. این مددکاری بر سازگاری کارکنان، هماهنگی محیط کاری با نیازهای انسانی و ارتقای همکاری جمعی تأکید دارد. برخلاف نگاه صرف اقتصادی در برخی کشورها، در ایران این رویکرد بر کرامت، عدالت و مسئولیتپذیری انسانی استوار بوده که با فرهنگ و اخلاق ایرانی همخوانی دارد.[۲۰]
مددکاری اجتماعی فردی (کار با فرد)[۲۱]
مددکاری فردی در فرهنگ ایرانی، که خانواده و روابط فردی جایگاه ویژهای دارند، نقش مهمی دارد. مهارتهایی مانند مشاوره خانوادگی، همدردی و میانجیگری پیشتر در سبک زندگی سنتی وجود داشته و امروز بهصورت تخصصی آموزش داده میشود. این نوع مددکاری با تمرکز بر شناسایی و تقویت توانمندیهای فرد، در قالب حمایتهای خانوادگی و اجتماعی به افراد کمک میکند تا مسائل خود را حل کرده و کیفیت زندگیشان را بهبود بخشند. [۲۲]
مددکاری اجتماعی گروهی (کار با گروه)[۲۳]
در فرهنگ ایرانی، گروهها و جمعهای کوچک مانند محلهها، انجمنهای مذهبی یا گروههای خودیار نقش مهمی در زندگی اجتماعی مردم دارند. مددکاری گروهی با ایجاد محیطی حمایتی، به افراد این امکان را میدهد تا از تجربیات یکدیگر استفاده کرده و مشکلات مشترک خود را با همکاری همدیگر حل کنند. این رویکرد نهتنها به تقویت مهارتهای اجتماعی و عاطفی کمک میکند بلکه در سبک زندگی ایرانی که همبستگی و تعاون ارزشمند است، فضایی فراهم میآورد تا اعضای گروه در کنار هم رشد کرده و مشکلات را با هم پشت سر بگذارند.[۲۴]
مددکاری اجتماعی جامعهای (کار با اجتماعات کوچک)[۲۵]
مددکاری جامعهای در بستر فرهنگ ایرانی که روح جمعگرایی و اهمیت به رفاه عمومی در آن برجسته است، به بهبود وضعیت کلی جامعه میپردازد. مددکاران اجتماعی با شناسایی مشکلات جمعی و بسیج منابع محلی، نهادها و سازمانها، در جهت ارتقاء کیفیت زندگی در سطح کلان تلاش میکنند. این نوع مددکاری با توجه به اهمیت مشارکت مردمی و همکاریهای اجتماعی در ایران، به افزایش آگاهی، توانمندسازی جوامع محلی و ایجاد تغییرات ساختاری در جامعه کمک کرده و زمینهساز توسعۀ پایدار در سبک زندگی ایرانی میشود.[۲۶]
ابزارهای کار مددکاری اجتماعی
ابزارهای مددکاری، چه در قالب فنون حرفهای و چه رفتارهای روزمرهای که در خانواده و جامعه شکل میگیرد، وسیلهای برای ترویج همدلی و همکاری است. از گفتگوی صمیمانه در خانواده تا حمایت همسایگان، همه بخشی از مجموعه ابزارهای بومی مددکاری اجتماعی به شمار میروند.
گفتوگوهای حضوری و صمیمی
یکی از شیوههای مؤثر در برقراری ارتباط با خانوادهها، دیدارهای حضوری و گفتوگو در فضایی آشنا است. این ارتباط رودررو، به مددکار امکان میدهد تا در فضایی گرم و انسانی، شناخت دقیقتری از شرایط و دغدغههای خانواده بهدست آورد. حضور در خانه و شنیدن حرفهای اعضای خانواده، گاه بیش از فرمها و گزارشها گویای واقعیتهای خانواده است.
مشاهده در بستر زندگی واقعی
حضور در محیط زندگی افراد، نهتنها اطلاعات دقیقی از وضعیت اقتصادی و بهداشتی بهدست میدهد بلکه شکل روابط خانوادگی، سبک تربیت فرزندان و نقش بزرگترها در خانواده نیز بهتر درک میشود. در بسیاری از خانوادهها، نقشهای حمایتی و تربیتی اعضای مسنتر بهصورت مشهود است.
ثبت و بازبینی تجربیات میدانی
مددکار پس از هر بازدید، با ثبت خلاصهای از مشاهدات و گفتوگوها، به تحلیل بهتر وضعیت خانواده کمک میکند. این مستندسازی، ابزاری برای پیگیری مؤثرتر و تصمیمگیری در مراحل بعدی است.
همافزایی با نهادهای محلی
برای تقویت حمایتها، مددکار گاهی از ظرفیت نهادهای محلی مانند مراکز خیریه، انجمنها یا گروههای داوطلبانه استفاده میکند. این همکاریها، با شناخت محلی و ارتباط چهرهبهچهره میتواند حمایتهای معیشتی یا مشاورهای مناسبی برای خانوادهها فراهم کند.[۲۷]
تسهیلگری و بومیسازی در بهبود کیفیت زندگی
در فرهنگ ایرانی، کیفیت زندگی تنها به امکانات مادی محدود نبوده بلکه آرامش روانی، روابط خانوادگی مستحکم، همبستگی اجتماعی و احساس مفید بودن از ارکان مهم آن بهشمار میرود. مددکار اجتماعی با آگاهی از این ارزشها، بر مداخلات بومی و تسهیلگری تمرکز میکند.
- ارائۀ مشاوره مبتنی بر سنت مشورت: با بهرهگیری از فرهنگ مشورتپذیری و گفتگو در میان اعضای خانواده و معتمدین محلی، مددکار در فراهمآوردن راهکارهای مناسب نقش فعالی ایفا میکند.
- ارتباط میان مددجویان و نهادهای حمایتی: مددکار بهعنوان رابطی آشنا، زمینۀ بهرهمندی خانوادهها از خدمات سازمانهای بهزیستی، خیریهها و مراکز دینی را تسهیل میکند.
- حمایت ویژه از اقشار آسیبپذیر (با رویکرد بومی): برنامههایی نظیر صندوقهای محلی و کارگاههای خانگی، بهمنظور تقویت زنان سرپرست خانوار و سالمندان اجرا میشود.
- توسعۀ همکاریهای محلی و مشارکت: از طریق مشارکت فعال نهادهایی مانند شوراهای محلی، مساجد و بسیج، اجرای طرحهای اجتماعی با رویکرد محلهمحور تسهیل میشود.
- ترویج فرهنگ تعاون و آگاهی: استفاده از مناسبتهای مذهبی و فرهنگی، زمینهساز گسترش فعالیتهای خیرخواهانه و همدلی میان مردم است؛ همچنین آموزشهایی در زمینه سلامت روان ارائه میشود.
- نقش کنشگری و اصلاح سیاستها: مددکار با شناخت دقیق موانع و مشکلات، زمینهساز اصلاح سیاستها و قوانین حمایتی میشود تا نابرابریها کاهش یابد.[۲۸]
پیوند سنت و حرفه در مددکاری اجتماعی نوین در ایران
جلوههای سنتی یاریرسانی
یاریرسانی در فرهنگ ایرانی ریشهدار و پویا بوده و در بستر باورهای دینی و سنتهای اجتماعی، همواره بخشی از زندگی روزمرۀ مردم بوده است. این سنتها در قالبهای زیر در جامعۀ شهری و روستایی جریان دارند:
- شبکۀ خویشاوندی: خانواده و اقوام، حتی در شهرهای بزرگ، همچنان نخستین پناهگاه در برابر مشکلات هستند و نقش پررنگی در حمایت عاطفی، مالی و اجتماعی ایفا میکنند.
- محله: محلات شهری، بهرغم تحولات، همچنان بستر تعاملات روزمره و همکاریهای محلی هستند؛ جایی برای پیوند نسلها، همیاری و اجرای طرحهای مردمی.
- وقف: بهعنوان نهادی دیرینه، امروز نیز در قالبهای نوین مانند ساخت مدارس، درمانگاهها و مراکز فرهنگی، در خدمت نیازهای اجتماعی قرار دارد.
- مسجد: علاوهبر عبادتگاه، پایگاه مشارکت اجتماعی، آموزش عمومی و یاریرسانی محلی هستند؛ فضایی برای شکلگیری شبکههای مردمی فعال.
- بازار و اصناف: بازارهای سنتی، با تکیه بر روح تعاون و مسئولیت اجتماعی، همواره در امور خیر، حمایت از نیازمندان و همدلی میان کسبه نقشی مؤثر داشتهاند.[۲۹]
گذار از کمک مقطعی به توانمندسازی پایدار
در فرهنگ اسلامی- ایرانی، یاریرسانی همواره بخشی از سبک زندگی مردم بوده و امروزه این روحیه، پایهای برای مددکاری نوین شده است؛ این نوع مددکاری، از کمکهای مقطعی عبور کرده و بهسوی توانمندسازی پایدار حرکت میکند.
- مسیر تحول در مددکاری اجتماعی: مددکاری از حمایتهای سنتی به مدلی پیشرفته و هدفمند رسیده که به توانمندی، استقلال و کیفیت زندگی مددجو توجه دارد.
- نقش مددکار: مددکار امروز تنها مشاور نیست بلکه همراهی آگاه است که با الهام از فرهنگ رفاقت و احترام، در تمام مراحل تغییر کنار مددجو میماند.
- تمرکز بر ظرفیتها: با نگاه مثبت و متأثر از باورهای بومی، مددکاری نوین، علاوه بر توجه به مشکلات یا کمبودها به تواناییهای فردی نیز توجه دارد.
- مشارکتمحوری: بهجای تصمیمگیری از بالا، دیدگاه مردم در طراحی راهکارها اهمیت یافته و راهحلها بیشتر رنگ و بوی بومی به خود گرفتهاند.
- سلامت اجتماعی و زندگی روزمره: هرچند چالشهایی در مسیر مددکاری وجود دارد اما همین چالشها فرصتی برای تقویت مشارکت مردمی و انسجام اجتماعی هستند.
- نقش نهادها: سازمانهای مردمنهاد، رسانهها و انجمنها با آموزش و ترویج نگاه نو، زمینهساز همافزایی بین سنت، دانش و مشارکت مردمی شدهاند.[۳۰]
ویژگیهای کلیدی مددکاری نوین
- متخصص همهجانبه: مددکار اجتماعی مانند همراه چندجانبه عمل میکند؛ وقتی خانوادهای دچار سردرگمی در تربیت فرزند میشود، با راهنماییهای ساده به آنها کمک میکند تا مشکلات را شناسایی کرده و درست رفتار کنند.
- رابطۀ مردم و سازمانها: مددکار پل ارتباطی بین مردم و نهادها است. برای مثال، وقتی خانوادهای بهدنبال بهبود مدرسۀ محله باشد، مددکار با پیگیری از مسئولان، کار را آسانتر میکند.
- تشخیص آسیبها: مددکار کمک میکند افراد مشکلات پنهان زندگی را ببینند و ریشۀ آن را بفهمند تا بتوانند تغییر کنند.
- همراهِ همدل: مددکار نهتنها مشکل را حل میکند بلکه مثل دوستی صبور و مهربان، به افراد امید میدهد و در سختیها کنار آنها میایستد.
- آموزش مهارتهای زندگی: مددکار با آموزشهایی مانند تربیت فرزند و مدیریت بحران، به خانوادهها کمک میکند زندگی بهتر و روابط قویتری داشته باشند.
- حمایتگر عاطفی: مددکار مانند آرامشبخش عمل میکند که استرس و نگرانیهای زندگی را کم کرده و دلگرمی میدهد.
- پیشگیریکنندۀ هوشمند: مددکار زودتر مشکلات را شناسایی میکند تا قبل از بزرگ شدن، آنها را حل کند.
- رهبر و پیشگام محله: مددکار مردم را گرد هم میآورد، حمایت میکند و صدای آنها را به گوش مسئولان و خیرین میرساند.[۳۱]
آسیبشناسی مددکاری اجتماعی در ایران[دیدگاه ۲]
کمبود آگاهی جامعه از نقش مددکار اجتماعی
این کمبود آگاهی در حدی است که حتی بسیاری از افراد تحصیلکرده و همحوزه نیز شناخت دقیقی از وظایف، مهارتها و حوزههای مداخلۀ آنها ندارند. این مسئله، ریشه در محدود بودن مراکز آموزش تخصصی، کمبود نیروهای متخصص و ضعف فرهنگ کار تیمی داشته و موجب شده تا حضور مددکاران در نهادهای حمایتی، آموزشی و درمانی چندان ملموس نباشد. در حالیکه در سبک زندگی اسلامی- ایرانی، یاریگری، مسئولیت اجتماعی و همافزایی برای رفع نیازهای مردم از اصول بنیادین بهشمار میشود. بههمین دلیل، بیتوجهی به نقش مددکار اجتماعی بهمعنای غفلت از یکی از ابزارهای تحقق همین ارزشها است؛ زیرا مددکار، تجسمی از «خدمت بیمنت» و «همدلی آگاهانه» در بستر جامعه است.[۳۲]
تداخل نقشها
از دیگر چالشهای این حرفه، تداخل نقشها با سایر رشتههای یاورانه مانند روانشناسی، مشاوره و پزشکی است. از آنجا که این حوزهها در ارائۀ خدمات حمایتی و مشاورهای نقاط مشترکی دارند، نبودِ مرزبندی روشن میان وظایف و ناآشنایی متخصصان با حدود حرفهای یکدیگر، گاه موجب سردرگمی مددجویان و کاهش اثربخشی خدمات میشود. در حالیکه مشاوره در مددکاری اجتماعی بر پایۀ شناخت همهجانبۀ فرد و محیط اجتماعی او و با هدف بهزیستی و توانمندسازی طراحی شده و بههمین دلیل، ورود نابجا به حریم این نقش، تعادل نظام خدمترسانی را بر هم میزند. در چارچوب سبک زندگی اسلامی-ایرانی که بر همکاری، نظم و احترام متقابل در کار جمعی تأکید دارد، شفافسازی مسئولیتها و رعایت حدود حرفهای، نهتنها نشانۀ اخلاق کاری بلکه لازمۀ تحقق خدمت مؤثر و عادلانه به انسانها است.[۳۳]
شفاف نبودن مداخۀ مددکاری اجتماعی برای مراجع
از چالشهای جدی حرفۀ مددکاری اجتماعی، بهویژه در حوزههای حساس مانند مسائل خانوادگی و رضایت زناشویی، شفاف نبودن حدود و نوع مداخله مددکار است. این ابهام تا حدی ناشی از بینرشتهای بودن این دانش و نبود ساختار روشن در تعریف وظایف آن است. در نهایت، مداخلات گاه ناقص یا ناهماهنگ صورت گرفته و اعتماد عمومی کاهش مییابد. در حالیکه در سبک زندگی اسلامی- ایرانی، اصل شفافیت، صداقت و مسئولیتپذیری در خدمت به مردم جایگاهی بنیادین داشته و روشنسازی مرزها و اهداف مداخله در مددکاری اجتماعی میتواند ضمن تقویت اعتماد متقابل، موجب کارآمدی بیشتر و تحقق رویکردی اخلاقمحور در یاریرسانی به خانوادهها و جامعه شود.[۳۴]
مددکاری اجتماعی در ادبیات فارسی
ادبیات فارسی، همواره پر از نمونههایی است که به سبک زندگی خدمترسانی و یاری رساندن اشاره دارد؛ از داستانها و حکایتها تا ضربالمثلهایی که روح مددکاری را در لایههای فرهنگ ایرانیان حک کردهاند و این نشاندهندۀ ریشههای عمیق مددکاری در سبک زندگی فارسیزبانان است. این همدلی و نوعدوستی از دیرباز در رفتار اجتماعی مردم فارسیزبان جریان داشته و توسط شاعران و اندیشمندان آنها ستوده شده است. هرچند شکل علمی و سازمانیافته آن جدید است اما پایههای فکری آن در تعالیم اخلاقی، دینی و ادبیات فارسی بسیار واضح است؛[۳۵] چنانکه شهریار در اشعار خود، بر برادری انسانها، همدردی و یاری یکدیگر تأکید میکند؛ مفاهیمی که روح مددکاری اجتماعی را در قالبی انسانی و اخلاقی بازمیتابانند؛ مانند:
طفل خداییم و برادر همه *** ارث پدر برده برابر همه
جان پدر گر خطری در رسد *** پاس برادر به برادر رسد
شرط اخوت نه ستمکاری است *** حق برادر همه غمخواری است
شرط بود با همه یک رو شدن *** درد بشر دیدن و دارو شدن
رسم خودی با همگان داشتن *** خود همگان را خودی انگاشتن[۳۶]
همچنین، در شعر فارسی، انسان موجودی اجتماعی و دارای مسئولیت نسبت به دیگران است. این نگرش را سعدی در بیت معروف خود به زیبایی بیان کرده است که «بنی آدم اعضای یک پیکرند *** که در آفرینش ز یک گوهرند».[۳۷] در بوستان سعدی، احسان و نیکوکاری مهمترین پیام مددکارانۀ سعدی است که با مفهوم امروزی مددکاری اجتماعی همخوانی دارد. سعدی در قالب حکایتها و پندهای اخلاقی، به موضوعاتی مانند کمک به فقرا،[۳۸] یتیمان،[۳۹] سالمندان،[۴۰] زندانیان و خانوادههای آنها،[۴۱] رعایت عدالت اجتماعی، همدلی، مسئولیتپذیری و توانمندسازی نیازمندان میپردازد و بر خوشخویی،[۴۲] پرهیز از منت و اخلاص در نیکوکاری تأکید میکند. از دید او، هدف یاری به دیگران نه سود شخصی بلکه نیل به سعادت دنیوی و اخروی است. سعدی، بهمثابه مصلح اجتماعی، در بوستان نوعی آییننامۀ مددکاری اجتماعی ترسیم کرده که در آن مددکار با خدمت به خلق به آرامش درونی و کمال اخلاقی رسیده و مددجو نیز به بهبود مادی و معنوی و شکوفایی توانمندیهای خود دست مییابد.[۴۳]
پانویس
- ↑ جانسون، حرفۀ مددکاری اجتماعی از دیدگاهی جامع، 1379ش، ص12.
- ↑ علیاکبرزاده زهتاب و یزدانی، «پیوندهای فکری بوستان سعدی و مددکاری اجتماعی براساس نظریۀ سعادت فارابی»، 1403ش، ص362.
- ↑ رام برزینی، «مددکاری اجتماعی بهعنوان حرفهای علمی- کاربردی»، وبسایت سیویلیکا
- ↑ رام برزینی، «مددکاری اجتماعی بهعنوان حرفهای علمی- کاربردی»، وبسایت سیویلیکا
- ↑ رام برزینی، «مددکاری اجتماعی بهعنوان حرفهای علمی- کاربردی»، وبسایت سیویلیکا
- ↑ جانسون، حرفۀ مددکاری اجتماعی از دیدگاهی جامع، 1379ش، ص378-379.
- ↑ زاهدی اصل، مبانی مددکاری اجتماعی، 1388ش، ص40.
- ↑ طلسچی یکتا، «مددکاری اجتماعی: تعاریف، رویکردهای نوین و چالشهای معاصر»، وبسایت سیویلیکا
- ↑ ششمین پادشاه بابل.
- ↑ کشیش اسکاتلندی.
- ↑ مادر مددکاری اجتماعی، نظریه پرداز و معلم.
- ↑ علیاکبرزاده زهتاب و یزدانی، «پیوندهای فکری بوستان سعدی و مددکاری اجتماعی براساس نظریۀ سعادت فارابی»، 1403ش، ص363-364.
- ↑ «گدایی در ایران باستان ننگ بود»، وبسایت بیتوته.
- ↑ مولائی آرانی، «امداد فرهنگی؛ الگویی برای مواجهه با آسیبهای اجتماعی»، 1401ش، 145-147.
- ↑ خاکساری، مبانی مددکاری اجتماعی، 1372ش، ص51.
- ↑ زاهدی اصل، مبانی مددکاری اجتماعی، 1388ش، ص26.
- ↑ موسوی چلک، مددکاری اجتماعی (کار با فرد)، 1395ش، ص36-37.
- ↑ «مددکاری اجتماعی: تعاریف، رویکردهای نوین و چالشهای معاصر»، مددکار نیوز.
- ↑ «مهارتهای ضروری شناسایی و حل مسئله در مددکاری اجتماعی»، پایگاه جمعیت همیاران، سلامت روان اجتماعی ایران.
- ↑ کلاته ساداتی و طاهرزاده اردکانی، «موانع و چالشهای مددکاری اجتماعیِ صنعتی در ایران؛ یک نظرۀ زمینهای»، 1402ش، ص352-354.
- ↑ Case work.
- ↑ دشتی، «انواع سه گانۀ مددکاری فردی، گروهی و مددکاری جامعهای»، وبسایت سیویلیکا.
- ↑ Group work.
- ↑ دشتی، «انواع سه گانۀ مددکاری فردی، گروهی و مددکاری جامعهای»، وبسایت سیویلیکا.
- ↑ Community work.
- ↑ دشتی، «انواع سه گانۀ مددکاری فردی، گروهی و مددکاری جامعهای»، وبسایت سیویلیکا.
- ↑ «بازدید از منزل به سبک مددکاری اجتماعی»، وبسایت انجمن مددکاران اجتماعی ایران.
- ↑ «نقش مددکاران اجتماعی در بهبود کیفیت زندگی در ایران»، پایگاه خبری مددکار نیوز.
- ↑ «شیوههای یاریگری در جامعۀ شهری ایراان (قسمت 1)»، حقوق نیوز.
- ↑ «گذار به مددکاری اجتماعی نوین در ایران»، پایگاه جامع مددکاری اجتماعی ایرانیان.
- ↑ علیزاده، «مددکاری اجتماعی نوین چگونه است؟»، وبسایت سیویلیکا.
- ↑ نوروزی و دیگران، «بررسی پدیداری موانع و تسهیلکنندههای مداخلات مددکاری اجتماعی در راستای رضایت جنسی زوجین»، 1402ش، ص172-173.
- ↑ نوروزی و دیگران، «بررسی پدیداری موانع و تسهیلکنندههای مداخلات مددکاری اجتماعی در راستای رضایت جنسی زوجین»، 1402ش، ص173-174.
- ↑ نوروزی و دیگران، «بررسی پدیداری موانع و تسهیلکنندههای مداخلات مددکاری اجتماعی در راستای رضایت جنسی زوجین»، 1402ش، ص174-175.
- ↑ پاکدل سلطانی و شمس، ریشۀ مفاهیم مددکاری اجتماعی در ادب فارسی، 1374ش، ص33-40.
- ↑ شهریار، دیوان، ج1، 1384ش، ص400-401.
- ↑ سعدی، گلستان، باب اول در سیرت پادشاهان، حکایت شمارۀ 10، وبسایت گنجور.
- ↑ سعدی، بوستان، 1368ش، ص128.
- ↑ سعدی، بوستان، 1368ش، ص80.
- ↑ سعدی، بوستان، 1368ش، ص89.
- ↑ سعدی، بوستان، 1368ش، ص51.
- ↑ سعدی، بوستان، 1368ش، ص321.
- ↑ علیاکبرزاده زهتاب و یزدانی،، «پیوندهای فکری بوستان سعدی و مددکاری اجتماعی براساس نظریۀ سعادت فارابی»، 1403ش، ص394-395.
- دیدگاههای ارزیابان
- ↑ اکثر نکاتی را که قبلا عرض کرده بودم باقی است. لطفا مقاله ویکی پیدیا در مورد مددکاری اجتماعی را نگاه کنید. چقدر مقاله خوب و تمیز نگارش کرده است. تمام مباحث مرتبط با مددکاری اجتماعی را در یک مقاله کوتاه اشراب کرده است. در عین حال چندین مقاله دیگر نیز در حوزه های مختلف مدد کاری اجتماعی نگارش نموده است. از نظر روشی از ویکی پیدیا الگو بیگیرید. اما با رویکرد شناختی خودمان نگارش کنید. یک سری به مقالات ویکی پیدیا بزنید. مثلا مقاله معماری ویکی پیدیا. باالهام گیری روشی از ویکی پیدیا یک مقاله جامع و در عین حال مختصر در مورد مددکاری اجتماعی بنویسید که متن پر از مدخل باشد. سعی کنید که کلمات خود را به نحوی انتخاب کنید که هر کدام یک مدخل شود. در این مقاله شما در حقیقت یک نقشه را برای نگارش مقالات مرتبط با مددکاری اجتماعی تهیه میکنید. امیدوارم که دیدگاه خود را منتقل کرده باشم.
- ↑ چندین بار خدمت عرض کرده بودم که از تعبیر آسیب شناسی استفاده نکنید
منابع
- «آشنایی با مددکاری اجتماعی در حوزههای مختلف»، مددکار نیوز، تاریخ بارگذارِی: 1 مرداد 1401ش.
- آقابخشی، حبیب و دیگران، «فلسفۀ مددکاری اجتماعی و ارتباط آن با رویکردها، نظریه ها و مدلهای مددکاری»، پژوهشنامۀ مددکاری اجتماعی، دورۀ 2، شمارۀ 5، 1394ش.
- «انواع حوزههای کاری مددکاری اجتماعی کدامند؟»، مددکار نیوز، تاریخ بارگذاری: 5 فروردین 1403ش.
- «بازدید از منزل به سبک مددکاری اجتماعی»، وبسایت انجمن مددکاران اجتماعی ایران، تاریخ بارگذاری: 16 تیر 1392ش.
- پاکدل سلطانی، علیاصغر و شمس، پرویز، ریشۀ مفاهیم مددکاری اجتماعی در ادب فارسی، چ1، تهران، سازمان بهزیستی، 1374ش.
- جانسون، لوئیز، حرفۀ مددکاری اجتماعی از دیدگاهی جامع، بهترجمۀ محمدحسین بازرگانی، چ1، تهران، دانشگاه علامه طباطبایی، 1379ش.
- خاکساری، محمدحسین، مبانی مددکاری اجتماعی، چ2، تهران، سازمان بهزیستی کشور، 1372ش.
- دشتی، مجتبی، «انواع سه گانۀ مددکاری فردی، گروهی و مددکاری جامعهای»، وبسایت سیویلیکا، تاریخ بارگذاری: 6 تیر 1404ش.
- زاهدی اصل، محمد، مبانی مددکاری اجتماعی، چ1، تهران، دانشگاه علامۀ طباطبایی، 1388ش.
- زاهدی اصل، محمد و دیگران، «ارزشهای حرفهای مددکاری اجتماعی و رابطۀ آن با فرهنگ سازمانی بیمارستانها از دیدگاه مددکاران اجتماعی پزشکی»، پژوهشنامۀ مددکاری اجتماعی، دورۀ 3، شمارۀ 8، 1395ش.
- «ساختار اجتماعی و مباحثههای مددکاری اجتماعی»، پایگاه جامع مددکاری اجتماعی ایرانیان، تاربخ بارگذاری: 28 آبان 1402ش.
- سعدی، بوستان، بهتصحیح غلامحسین یوسفی، چ12، تهران، خوارزمی، 1368ش.
- سعدی، گلستان، باب اول در سیرت پادشاهان، حکایت شمارۀ 10، وبسایت گنجور، تاریخ بازدید: 17 مهر 1404ش.
- شهریار، محمدحسین، دیوان، ج1، چ7، تهران، زرین و نگاه، 1384ش.
- «شیوههای یاریگری در جامعۀ شهری ایراان (قسمت 1)»، حقوق نیوز، تاریخ بازدید: 26 مهر 1404ش.
- علیاکبرزاده زهتاب، مرجان و یزدانی، حسین، «پیوندهای فکری بوستان سعدی و مددکاری اجتماعی براساس نظریۀ سعادت فارابی»، پژوهشهای بین رشتهای ادبی، دورۀ 6، شمارۀ 11، 1403ش.
- علیزاده، معراج، «مددکاری اجتماعی نوین چگونه است؟»، وبسایت سیویلیکا، تاریخ بارگذاری: 20 مهر 1403ش.
- کلاته ساداتی، احمد و طاهرزاده اردکانی، رضا، «موانع و چالشهای مددکاری اجتماعیِ صنعتی در ایران؛ یک نظرۀ زمینهای»، برنامهریزی رفاه و توسعه اجتماعی، شمارۀ 56، 1402ش.
- «گدایی در ایران باستان ننگ بود»، وبسایت بیتوته، تاریخ بازدید: 26 مهر 1404ش.
- «گذار به مددکاری اجتماعی نوین در ایران»، پایگاه جامع مددکاری اجتماعی ایرانیان، تاریخ بارگذاری: 4 مهر 1404ش.
- «قلب مددکاری اجتماعی ایران معنویت و انساندوستی است»، پایگاه جمعیت همیاران سلامت روان اجتماعی ایران، تاریخ بازدید: 23 مهر 1404ش.
- «مددکاری اجتماعی: تعاریف، رویکردهای نوین و چالشهای معاصر»، مددکار نیوز، تاریخ بارگذاری: 22 شهریور 1404ش.
- «مددکاری اجتماعی معاصر، چالشها و راهکارها/ قسمت اول»، مددکار نیوز، تاریخ بارگذاری: 7 فروردین 1397ش.
- «مدلهای مددکاری جامعهای»، پرتال تخصصی مددکاری اجتماعی ایران، تاریخ بارگذاری: 25 فروردین 1393ش.
- موسوی چلک، حسن، مددکاری اجتماعی (کار با فرد)، تهران، سمت، 1395ش.
- مولائی آرانی، مهدی، «امداد فرهنگی؛ الگویی برای مواجهه با آسیبهای اجتماعی»، دو فصلنامۀ علمی پژوهشی دین و سیاست فرهنگی، دورۀ 9، شمارۀ 2، پیاپی 19، 1401ش.
- «مهارتهای ضروری شناسایی و حل مسئله در مددکاری اجتماعی»، پایگاه جمعیت همیاران، سلامت روان اجتماعی ایران، تاریخ بازدید: 23 مهر 1404ش.
- «نقش مددکاران اجتماعی در بهبود کیفیت زندگی در ایران»، پایگاه خبری مددکار نیوز، تاریخ بارگذاری: 30 آذر 1403ش.
- «نقش مددکاری اجتماعی در سیاستگذاری اجتماعی»، مددکارنیوز، تاریخ بارگذاری: 19 تیر 1403ش.
- نوروزی، سارا و دیگران، «بررسی پدیداری موانع و تسهیلکنندههای مداخلات مددکاری اجتماعی در راستای رضایت جنسی زوجین»، فصلنامۀ فرهنگی- تربیتی زنان و خانواده، دورۀ 18، شمارۀ 65، 1402ش.