پرش به محتوا

پیش‌نویس:آیین زار: تفاوت میان نسخه‌ها

از ایران پدیا
project>حمید فاضل
ویرایش و اصلاح متنی
imported>حسین صبوری
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۱۱ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۸ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
<big>'''آیین زار؛'''</big> رسمی دیرین و خرافی برای درمان برخی بیماری‌های روانی در خرده‌فرهنگ مردم جنوب ایران.
{{جعبه اطلاعات مفهوم
| تصویر            =آیین زار.jpg
| زیرنویس تصویر    =آیین زار در استان هرمزگان|بندانگشتی|آیین زار در استان هرمزگان
| فایل پادکست      =آیین زار.ogg
| حجم فایلپادکست    =2/84
| تاریخ پادکست      =25-08-1404
| زیرنویس عنوان    =
| عنوان اصلی        =
| عنوان انگلیسی    =
| عنوان عربی        =
| عنوان علمی        =
| شاخه علمی        =
| نوع مفهوم        =
| معنای اصطلاحی      =
| حوزه کاربرد      =
| گستره جغرافیایی  =
| منشأ تاریخی      =
| نخستین کاربرد    =
| ریشه واژه        =
| مرتبط با          =
| اهمیت            =
| مبدع              =
| مروج              =
| مقدس برای        =
| مورد احترام      =
| آثار مرتبط        =
|image_alt=}}
{{درشت|'''آیین زار'''}}؛ رسمی دیرین و خرافی در جنوب ایران برای درمان برخی بیماری‌های روانی.


باور به زار و اثرگذاری آن در جسم و روان انسان‌ها، ریشه در انگاره‌های شناختی دارد که در سده‌های گذشته از طریق برده‌های آفریقایی به خرده‌فرهنگ مردم جنوب ایران، وارد شده است. بر اساس این انگاره، زار یک باد کافر است که [[جن]] به همراه دارد و با ورود به بدن انسان، او را به انواع بیماری گرفتار می‌کند. بر اساس آموزه‌های اسلام، جن، موجودی واقعی است؛ اما انگاره‌های جن‌زدگی مانند زار و آیین درمانی آن، ریشه در خرافات و نادانسته‌های بشر دارد. از منظر [[روانشناسی مثبت‌‌|روان‌شناسی]]، آن‌چه در خرده‌فرهنگ جنوب ایران زار گفته می‌شود، گونه‌ای از اختلال روانی است که از وضعیت اجتماعی، محیطی، حوادث طبیعی و باورهای فرهنگی، ناشی می‌شود.
باور به زار و اثرگذاری آن در جسم و روان انسان‌ها، ریشه در انگاره‌های شناختی دارد که در سده‌های گذشته از طریق برده‌های آفریقایی به [[خرده‌فرهنگ]] مردمان جنوب [[ایران]]، وارد شده است. بر اساس این انگاره، زار یک باد کافر است که [[جن]] به همراه دارد و با ورود به بدن انسان، او را به انواع [[بیماری]] گرفتار می‌کند. بر اساس آموزه‌های اسلام، جن، موجودی واقعی است؛ اما انگاره‌های [[جن‌زدگی]] مانند زار و آیین درمانی آن، ریشه در خرافات و نادانسته‌های بشر دارد. از منظر [[روان‌شناسی]]، آنچه در خرده‌فرهنگ جنوب ایران زار گفته می‌شود، گونه‌ای از اختلال روانی است که از وضعیت اجتماعی، محیطی، حوادث طبیعی و باورهای فرهنگی، ناشی می‌شود.


==تعریف آیین زار==
==تعریف آیین زار==
زار به‌معنای ناتوانی، گریه و نالۀ سوزناک است.<ref>[https://dehkhoda.ut.ac.ir/fa/dictionary/%D8%B2%D8%A7%D8%B1 دهخدا، لغت‌نامه، ذیل واژۀ زار.]</ref> زار در خرده‌فرهنگ مردم جنوب ایران، نام یک باد خطرناک و قدرتمند است که درون و بیرون خاک را کنترل می‌کند و با ورود به بدن انسان، او را بیمار می‌سازد. به مبتلای زار، مَرکَب یا فَرَس گفته می‌شود.<ref>[https://www.cgie.org.ir/fa/article/246842/%D8%B2%D8%A7%D8%B1%D8%8C-%D9%86%D9%88%D8%B9%DB%8C-%D8%A8%DB%8C%D9%85%D8%A7%D8%B1%DB%8C جعفری، «زار»، وب‌سایت مرکزدائرةالمعارف بزرگ اسلامی.]</ref> از این منظر، ابتلای به زار، نوعی بیماری روانی است که با علائم جسمانی آغاز می‌شود. پس از مراجعه به پزشکان و عدم درمان، بیماران به جادوپزشکانی با عنوان‌های بابازار یا مامازار مراجعه می‌کنند. این جادوپزشکان با تشخیص اینکه بیمار به زار یا بادها دچار شده است، با برگزاری [[آیین‌ زار]] به درمان بیمار می‌پردازند تا ارواح یا بادهایی که بیمار را تسخیر کرده‌اند، از جسم او خارج شوند.<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1344326/%D8%B2%D8%A7%D8%B1-%D8%A7%D8%B2-%D8%AE%D8%AF%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%A8%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%AA%D8%A7-%D8%A7%DB%8C%DB%8C%D9%86%DB%8C-%D8%AF%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D8%AC%D9%86%D9%88%D8%A8-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86?q=%D8%A2%DB%8C%DB%8C%D9%86%20%D8%B2%D8%A7%D8%B1&score=8589934600.0&rownumber=12 دبیری‌نژاد و میرمیران، «زار ،از خدایی باستانی تا آیینی درمانی در جنوب ایران»، 1394ش، ص132.]</ref>  
زار به‌معنای ناتوانی، گریه و نالهٔ سوزناک است.<ref>[https://dehkhoda.ut.ac.ir/fa/dictionary/زار دهخدا، لغت‌نامه، ذیل واژۀ زار.]</ref> زار در خرده‌فرهنگ مردم جنوب ایران، نام یک باد خطرناک و قدرتمند است که درون و بیرون خاک را کنترل می‌کند و با ورود به بدن انسان، او را بیمار می‌سازد. به مبتلای زار، مَرکَب یا فَرَس گفته می‌شود.<ref>[https://www.cgie.org.ir/fa/article/246842/زار،-نوعی-بیماری جعفری، «زار»، وب‌سایت مرکزدائرةالمعارف بزرگ اسلامی.]</ref> از این منظر، ابتلای به زار، نوعی [[بیماری روانی]] است که با علائم جسمانی آغاز می‌شود. پس از مراجعه به پزشکان و عدم درمان، بیماران به جادوپزشکانی با عنوان‌های '''بابازار''' یا '''مامازار''' مراجعه می‌کنند. این جادوپزشکان با تشخیص اینکه بیمار به زار یا بادها دچار شده است، با برگزاری [[آیین زار]] به درمان بیمار می‌پردازند تا ارواح یا بادهایی که بیمار را تسخیر کرده‌اند، از جسم او خارج شوند.<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1344326/زار-از-خدایی-باستانی-تا-ایینی-درمانی-در-جنوب-ایران?q=آیین%20زار&score=8589934600.0&rownumber=12 دبیری‌نژاد و میرمیران، «زار ،از خدایی باستانی تا آیینی درمانی در جنوب ایران»، 1394ش، ص132.]</ref>


==تاریخچه آیین زار==
==تاریخچه آیین زار==
باور به وجود یک جن با نام زار، از سرزمین حبشه به جهان [[ادیان ابراهیمی|اسلام]] راه یافته است.<ref>[https://www.magiran.com/paper/1377094/%D9%85%D9%88%D9%84%D9%81%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A8%DB%8C%D9%86%D8%B4-%D8%A7%D8%B3%D8%B7%D9%88%D8%B1%D9%87-%D8%A7%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D8%B1%D8%A7%D8%B3%D9%85-%D8%B2%D8%A7%D8%B1-%D9%86%D9%85%D9%88%D9%86%D9%8 نقوی، «مؤلفه‌های بینش اسطوره‌ای در مراسم «زار» نمونه موردی در بندرعباس»، 1392ش، ص146-148.]</ref> ریشۀ آیین زار نیز به شمنیسم سیبری بازمی‌گردد.<ref>[https://ijar.ut.ac.ir/article_50677_b37fba5b4906ba340bd893a7630b4c9c.pdf زوایه و اصل‌مرز، «مطالعه ریشه‌های فرهنگی و روان‌شناختی آیین زار»، 1392ش، ص128.]</ref> زار ریشه‌ای کهن در فرهنگ ایران و جنوبیان ایران و حتی همسایگان خلیج‌فارس ندارد؛ بلکه در اثر تعامل با مناطق آفریقایی<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1344326/%D8%B2%D8%A7%D8%B1-%D8%A7%D8%B2-%D8%AE%D8%AF%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%A8%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%AA%D8%A7-%D8%A7%DB%8C%DB%8C%D9%86%DB%8C-%D8%AF%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D8%AC%D9%86%D9%88%D8%A8-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86?q=%D8%A2%DB%8C%DB%8C%D9%86%20%D8%B2%D8%A7%D8%B1&score=8589934600.0&rownumber=12 دبیری‌نژاد و میرمیران، «زار ،از خدایی باستانی تا آیینی درمانی در جنوب ایران»، 1394ش، ص133.]</ref> از قرن نوزدهم میلادی، از طریق سواحل به‌ویژه بندرعباس، وارد ایران شده<ref>[https://www.magiran.com/paper/1377094/%D9%85%D9%88%D9%84%D9%81%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A8%DB%8C%D9%86%D8%B4-%D8%A7%D8%B3%D8%B7%D9%88%D8%B1%D9%87-%D8%A7%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D8%B1%D8%A7%D8%B3%D9%85-%D8%B2%D8%A7%D8%B1-%D9%86%D9%85%D9%88%D9%86%D9%8 نقوی، «مؤلفه‌های بینش اسطوره‌ای در مراسم «زار» نمونه موردی در بندرعباس»، 1392ش، ص151.]</ref> و با فرهنگ بومی مردم جنوب ایران و جزایر خلیج‌فارس درآمیخته است.<ref>[https://www.mehrnews.com/news/5495019/%D8%AC%D9%86-%DA%AF%DB%8C%D8%B1%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%AF%D9%81-%D9%88-%D8%AA%D9%86%D8%A8%D9%88%D8%B1-%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D9%85%D8%B1%D8%A7%D8%B3%D9%85-%D8%AF%D9%81%D8%B9-%D8%A7%D8%B1%D9%88%D8%A7%D8%AD-%D8%AE%D8%A8%DB%8C%D8%AB%D9%87 «جن‌گیری با دف و تنبور / روایتی از مراسم دفع ارواح خبیثه»، خبرگزاری مهر.]</ref>
[[پرونده:آیین زار۱.jpg|جایگزین=زنان در حال نواختن موسیقی برای مراسم زار در مصر|بندانگشتی|زنان در حال نواختن موسیقی برای مراسم زار در مصر]]
باور به وجود یک جن با نام زار، از سرزمین حبشه به [[جهان اسلام]] راه یافته است.<ref>[https://www.magiran.com/paper/1377094/%D9%85%D9%88%D9%84%D9%81%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A8%DB%8C%D9%86%D8%B4-%D8%A7%D8%B3%D8%B7%D9%88%D8%B1%D9%87-%D8%A7%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D8%B1%D8%A7%D8%B3%D9%85-%D8%B2%D8%A7%D8%B1-%D9%86%D9%85%D9%88%D9%86%D9%8 نقوی، «مؤلفه‌های بینش اسطوره‌ای در مراسم «زار» نمونه موردی در بندرعباس»، 1392ش، ص146-148.]</ref> ریشهٔ آیین زار نیز به [[شمنیسم]] سیبری بازمی‌گردد.<ref>[https://ijar.ut.ac.ir/article_50677_b37fba5b4906ba340bd893a7630b4c9c.pdf زوایه و اصل‌مرز، «مطالعه ریشه‌های فرهنگی و روان‌شناختی آیین زار»، 1392ش، ص128.]</ref> زار در فرهنگ ایران و مردمان جنوب ایران و حتی کشورهای جنوب [[خلیج فارس]] ریشه ندارد؛ بلکه در اثر تعامل با مناطق آفریقایی<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1344326/زار-از-خدایی-باستانی-تا-ایینی-درمانی-در-جنوب-ایران?q=آیین%20زار&score=8589934600.0&rownumber=12 دبیری‌نژاد و میرمیران، «زار ،از خدایی باستانی تا آیینی درمانی در جنوب ایران»، 1394ش، ص133.]</ref> از قرن نوزدهم میلادی و از طریق سواحل به‌ویژه [[بندرعباس]]، وارد ایران شده<ref>[https://www.magiran.com/paper/1377094/%D9%85%D9%88%D9%84%D9%81%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A8%DB%8C%D9%86%D8%B4-%D8%A7%D8%B3%D8%B7%D9%88%D8%B1%D9%87-%D8%A7%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D8%B1%D8%A7%D8%B3%D9%85-%D8%B2%D8%A7%D8%B1-%D9%86%D9%85%D9%88%D9%86%D9%8 نقوی، «مؤلفه‌های بینش اسطوره‌ای در مراسم «زار» نمونه موردی در بندرعباس»، 1392ش، ص151.]</ref> و با فرهنگ بومی مردم جنوب ایران و جزایر خلیج‌فارس درآمیخته است.<ref>[https://www.mehrnews.com/news/5495019/جن-گیری-با-دف-و-تنبور-روایتی-از-مراسم-دفع-ارواح-خبیثه «جن‌گیری با دف و تنبور / روایتی از مراسم دفع ارواح خبیثه»، خبرگزاری مهر.]</ref>


==انواع زار==
==انواع زار==
زار انواع متفاوتی دارد که این تفاوت‌ها در نوع ریتم، حرکات و اوراد و آوازها نمود پیدا می‌کند. آشنایان به آیین زار، از سیزده نوع زار متفاوت نام می‌برند که عبارت‌اند از: متوری، شیخ شنگر، دینگه مارو، ام‌گاره، بومریوم، چین یاسه، په‌په، دایک، بوجمبه، بابور، نمرود، تقروری و قصاص. برخی از بابازارها و مامازارها دینگه‌مارو را جزو انواع زار محسوب نمی‌کنند و به دوازده نوع زار باور دارند.<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1016381/%d9%85%d8%b7%d8%a7%d9%84%d8%b9%d9%87-%db%8c-%d8%aa%d8%b7%d8%a8%db%8c%d9%82%db%8c-%d8%a7%db%8c%db%8c%d9%86-%d8%b2%d8%a7%d8%b1-%d8%af%d8%b1-%d8%a7%db%8c%d8%b1%d8%a7%d9%86-%d9%88-%d8%b3%d9%88%d8%af%d8%a7%d9%86?q=%d8%a2%db%8c%db%8c%d9%86%20%d8%b2%d8%a7%d8%b1&score=274877907000.0&rownumber=1 زاویه و اصل مرز، «مطالعۀ تطبيقي آيين زار در ایران و سودان»، 1389ش، ص19-18.]</ref>
زار، انواع متفاوتی دارد که این تفاوت‌ها در نوع ریتم، حرکات و اوراد و آوازها نمود پیدا می‌کند. آشنایان به آیین زار، از سیزده نوع زار متفاوت نام می‌برند که عبارت‌اند از: '''متوری'''، '''شیخ شنگر'''، '''دینگه مارو'''، '''ام‌گاره'''، '''بومریوم'''، '''چین یاسه'''، '''په‌په'''، '''دایک'''، '''بوجمبه'''، '''بابور'''، '''نمرود'''، '''تقروری''' و '''قصاص'''. برخی از بابازارها و مامازارها دینگه‌مارو را جزو انواع زار محسوب نمی‌کنند و به دوازده نوع زار باور دارند.<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1016381/مطالعه-ی-تطبیقی-ایین-زار-در-ایران-و-سودان?q=آیین%20زار&score=274877907000.0&rownumber=1 زاویه و اصل مرز، «مطالعۀ تطبیقی آیین زار در ایران و سودان»، 1389ش، ص19-18.]</ref>


==درمان‌گران زار==
==درمان‌گران زار==
هر باد، درمان‌گر مخصوص به‌ خود دارد؛ اما گاهی یک شخص می‌تواند بر چند نوع باد تسلط پیدا کند.<ref>[https://ijar.ut.ac.ir/article_50677_b37fba5b4906ba340bd893a7630b4c9c.pdf زوایه و اصل‌مرز، «مطالعه ریشه‌های فرهنگی و روان‌شناختی آیین زار»، 1392ش، ص133.]</ref> افرادی که از بادها جان سالم به در می‌برند، «اهل هوا» نامیده می‌شوند<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1016381/%d9%85%d8%b7%d8%a7%d9%84%d8%b9%d9%87-%db%8c-%d8%aa%d8%b7%d8%a8%db%8c%d9%82%db%8c-%d8%a7%db%8c%db%8c%d9%86-%d8%b2%d8%a7%d8%b1-%d8%af%d8%b1-%d8%a7%db%8c%d8%b1%d8%a7%d9%86-%d9%88-%d8%b3%d9%88%d8%af%d8%a7%d9%86?q=%d8%a2%db%8c%db%8c%d9%86%20%d8%b2%d8%a7%d8%b1&score=274877907000.0&rownumber=1 زاویه و اصل مرز، «مطالعۀ تطبيقي آيين زار در ایران و سودان»، 1389ش، ص18.]</ref> که درمان‌گر زار هستند.<ref>[https://ijar.ut.ac.ir/article_50677_b37fba5b4906ba340bd893a7630b4c9c.pdf زوایه و اصل‌مرز، «مطالعه ریشه‌های فرهنگی و روان‌شناختی آیین زار»، 1392ش، ص133.]</ref> باور عامیانه بر این است که این بیماری‌ها با دارو بهبود نمی‌یابند؛ بلکه با آیین خاصی با استفاده از دهل و تنبیره/تمبیره درمان می‌شوند.<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1016381/%d9%85%d8%b7%d8%a7%d9%84%d8%b9%d9%87-%db%8c-%d8%aa%d8%b7%d8%a8%db%8c%d9%82%db%8c-%d8%a7%db%8c%db%8c%d9%86-%d8%b2%d8%a7%d8%b1-%d8%af%d8%b1-%d8%a7%db%8c%d8%b1%d8%a7%d9%86-%d9%88-%d8%b3%d9%88%d8%af%d8%a7%d9%86?q=%d8%a2%db%8c%db%8c%d9%86%20%d8%b2%d8%a7%d8%b1&score=274877907000.0&rownumber=1 زاویه و اصل مرز، «مطالعۀ تطبيقي آيين زار در ایران و سودان»، 1389ش، ص18.]</ref>  
[[پرونده:آیین زار۲.jpg|جایگزین=عباس سمایی بابازار در شهر میناب|بندانگشتی|عباس سمایی معروف به بابازار در شهر میناب]]
هر باد، درمان‌گر مخصوص دارد؛ اما گاهی یک شخص می‌تواند بر چند نوع باد تسلط پیدا کند.<ref>[https://ijar.ut.ac.ir/article_50677_b37fba5b4906ba340bd893a7630b4c9c.pdf زوایه و اصل‌مرز، «مطالعه ریشه‌های فرهنگی و روان‌شناختی آیین زار»، 1392ش، ص133.]</ref> افرادی که از بادها جان سالم به در می‌برند، «اهل هوا» نامیده می‌شوند<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1016381/مطالعه-ی-تطبیقی-ایین-زار-در-ایران-و-سودان?q=آیین%20زار&score=274877907000.0&rownumber=1 زاویه و اصل مرز، «مطالعۀ تطبیقی آیین زار در ایران و سودان»، 1389ش، ص18.]</ref> که درمان‌گر زار هستند.<ref>[https://ijar.ut.ac.ir/article_50677_b37fba5b4906ba340bd893a7630b4c9c.pdf زوایه و اصل‌مرز، «مطالعه ریشه‌های فرهنگی و روان‌شناختی آیین زار»، 1392ش، ص133.]</ref> باور عامیانه بر این است که این بیماری‌ها با دارو بهبود نمی‌یابند؛ بلکه با آیین خاصی با استفاده از دهل و تنبیره/تمبیره درمان می‌شوند.<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1016381/مطالعه-ی-تطبیقی-ایین-زار-در-ایران-و-سودان?q=آیین%20زار&score=274877907000.0&rownumber=1 زاویه و اصل مرز، «مطالعۀ تطبیقی آیین زار در ایران و سودان»، 1389ش، ص18.]</ref>


میان درمان‌گران زار، سلسله‌‌مراتبی برقرار است و به تعداد خون‌هایی که در مراسم زار خورده یا تعداد بادهایی که بر آن مسلط شده، بستگی دارد.<ref>[https://ijar.ut.ac.ir/article_50677_b37fba5b4906ba340bd893a7630b4c9c.pdf زوایه و اصل‌مرز، «مطالعه ریشه‌های فرهنگی و روان‌شناختی آیین زار»، 1392ش، ص133.]</ref> رئیس زاریان (اهل هوا) اگر مرد باشد، بابازار و اگر زن باشد، مامازار گفته می‌شود. حرفۀ بابازاری و مامازاری ارثی است و ماما و بابا طی مراسم خاصی، جانشین خود را تعیین می‌کنند. اگر یک درمان‌گر بدون جانشین از دنیا برود، اهل هوا یا زاریان جمع می‌شوند و جانشین او را تعیین می‌کنند.<ref>[https://www.cgie.org.ir/fa/article/246842/%D8%B2%D8%A7%D8%B1%D8%8C-%D9%86%D9%88%D8%B9%DB%8C-%D8%A8%DB%8C%D9%85%D8%A7%D8%B1%DB%8C جعفری، «زار»، وب‌سایت مرکزدائرةالمعارف بزرگ اسلامی.]</ref>  
میان درمان‌گران زار، سلسله‌مراتبی برقرار است و به تعداد خون‌هایی که در مراسم زار خورده یا تعداد بادهایی که بر آن مسلط شده، بستگی دارد.<ref>[https://ijar.ut.ac.ir/article_50677_b37fba5b4906ba340bd893a7630b4c9c.pdf زوایه و اصل‌مرز، «مطالعه ریشه‌های فرهنگی و روان‌شناختی آیین زار»، 1392ش، ص133.]</ref> رئیس زاریان (اهل هوا) اگر مرد باشد، '''بابازار''' و اگر زن باشد، '''مامازار''' گفته می‌شود. حرفهٔ بابازاری و مامازاری ارثی است و ماما و بابا طی مراسم خاصی، جانشین خود را تعیین می‌کنند. اگر یک درمان‌گر بدون جانشین از دنیا برود، اهل هوا یا زاریان جمع می‌شوند و جانشین او را تعیین می‌کنند.<ref>[https://www.cgie.org.ir/fa/article/246842/زار،-نوعی-بیماری جعفری، «زار»، وب‌سایت مرکزدائرةالمعارف بزرگ اسلامی.]</ref>


کار این جادوپزشکان، سحر، جادو، عزایم‌خوانی و افسونگری برای احضار و تسخیر روح یا جن و اخراج آن از بدن با هدف درمان بیمار است. جادوپزشکان مانند شمن‌ها کار برقراری ارتباط میان ارواح و انسان‌ها و کنترل و تسخیر ارواح را انجام می‌دهند. جن‌گیران نیز همچون شمن‌ها در مراسم جن‌گیری با طبل‌کوبی، خواندن آواز و ذکر اوراد نوعی حالت گسستگی ذهنی می‌یابند و به خلسه فرو می‌روند. همین حالت خلسه و جذبه در هم‌کیشان حاضر در مراسم و جن‌زدگان نیز پدید می‌آید. در این فضا، جن‌گیران یا شمن‌ها ارواح را فرامی‌خوانند و آنها را مطیع و فرمانبردار خود می‌کنند و از آنها در برآوردن خواسته‌های‌شان یاری می‌طلبند.<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1344326/%D8%B2%D8%A7%D8%B1-%D8%A7%D8%B2-%D8%AE%D8%AF%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%A8%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%AA%D8%A7-%D8%A7%DB%8C%DB%8C%D9%86%DB%8C-%D8%AF%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D8%AC%D9%86%D9%88%D8%A8-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86?q=%D8%A2%DB%8C%DB%8C%D9%86%20%D8%B2%D8%A7%D8%B1&score=8589934600.0&rownumber=12 دبیری‌نژاد و میرمیران، «زار ،از خدایی باستانی تا آیینی درمانی در جنوب ایران»، 1394ش، ص137.]</ref>  
کار این جادوپزشکان، سحر، [[جادو]]، عزایم‌خوانی و افسونگری برای [[احضار روح|احضار]] و [[تسخیر روح]] یا جن و اخراج آن از بدن با هدف درمان بیمار است. جادوپزشکان مانند شمن‌ها کار برقراری ارتباط میان ارواح و انسان‌ها و کنترل و تسخیر ارواح را انجام می‌دهند. جن‌گیران نیز همچون شمن‌ها در مراسم جن‌گیری با طبل‌کوبی، خواندن آواز و اوراد، نوعی حالت گسستگی ذهنی می‌یابند و به [[خلسه]] فرومی‌روند. همین حالت خلسه و جذبه در هم‌کیشان حاضر در مراسم و جن‌زدگان نیز پدید می‌آید. در این فضا، جن‌گیران یا شمن‌ها ارواح را فرامی‌خوانند و آنها را مطیع و فرمانبردار خود می‌کنند و از آنها در برآوردن خواسته‌های‌شان یاری می‌طلبند.<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1344326/زار-از-خدایی-باستانی-تا-ایینی-درمانی-در-جنوب-ایران?q=آیین%20زار&score=8589934600.0&rownumber=12 دبیری‌نژاد و میرمیران، «زار ،از خدایی باستانی تا آیینی درمانی در جنوب ایران»، 1394ش، ص137.]</ref>


بابازار و مامازار با نواختن سازهای دهل و تنبیره، افراد بادزده را درمان کرده و از آن پس، بیمار مانند درمانگرش هویت اجتماعی تازه‌ای پیدا می‌کند و در این هویت جدید، دیگر احساس ضعف نمی‌کند و مسئولیت‌های جدیدی بر عهده می‌گیرد.<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1016381/%d9%85%d8%b7%d8%a7%d9%84%d8%b9%d9%87-%db%8c-%d8%aa%d8%b7%d8%a8%db%8c%d9%82%db%8c-%d8%a7%db%8c%db%8c%d9%86-%d8%b2%d8%a7%d8%b1-%d8%af%d8%b1-%d8%a7%db%8c%d8%b1%d8%a7%d9%86-%d9%88-%d8%b3%d9%88%d8%af%d8%a7%d9%86?q=%d8%a2%db%8c%db%8c%d9%86%20%d8%b2%d8%a7%d8%b1&score=274877907000.0&rownumber=1 زاویه و اصل مرز، «مطالعۀ تطبيقي آيين زار در ایران و سودان»، 1389ش، ص18.]</ref>
بابازار و مامازار با نواختن سازهای [[دهل]] و تنبیره، افراد بادزده را درمان کرده و از آن پس، بیمار مانند درمانگرش هویت اجتماعی تازه‌ای پیدا می‌کند و در این هویت جدید، دیگر احساس ضعف نمی‌کند و مسئولیت‌های جدیدی بر عهده می‌گیرد.<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1016381/مطالعه-ی-تطبیقی-ایین-زار-در-ایران-و-سودان?q=آیین%20زار&score=274877907000.0&rownumber=1 زاویه و اصل مرز، «مطالعۀ تطبیقی آیین زار در ایران و سودان»، 1389ش، ص18.]</ref>


===ممنوعیت‌های درمان‌گران زار===
===ممنوعیت‌های درمان‌گران زار===
هرکس که در جرگهٔ درمانگران زار جای دارد، باید همواره پاکیزه و آراسته باشد. او موظف است لباسِ تمیز و سفید بپوشد، تن خود را همواره پاک نگه دارد و خوشبو باشد. همچنین باید از محرمات اهل هوا دور بماند و به این پرهیزها پایبند باشد، ازجمله:
هرکس که در جرگهٔ درمانگران زار جای دارد، باید همواره پاکیزه و آراسته باشد. او موظف است لباسِ تمیز و سفید بپوشد، تن خود را همواره پاک نگه دارد و خوشبو باشد. همچنین باید از محرمات اهل هوا دور بماند و به این پرهیزها پایبند باشد، ازجمله:
*دست زدن به مرده یا هر چیزی که موجب ناپاکی شود، بر درمان‌گران زار حرام است.
*تماس با نجاسات و آلوده کردن خود ممنوع است.
*رد کردن جارو، لنگهٔ کفش یا غلیان از بالای سر بیمار جایز نیست؛ چرا که این کار موجب آزار و ناخشنودی بادها می‌شود.
*پوشیدن لباس کثیف برای درمانگر زار جایز نیست و باید همواره پاکیزه باشد.
*اگر کسی بخواهد [[سیگار]] خود را با سرِ [[قلیان|قلیانِ]] درمان‌گر زار روشن کند، باید پیش از آن اجازه بگیرد؛ در غیر این صورت، بادِ آن شخص، مرکب فرد تحت تأثیر زار را آزار خواهد داد.
*نوشیدن می و [[مستی]] و همچنین نزدیکی با غیر [[همسر]]، برای درمانگر زار حرام است و انجام آن موجب خشم نیروهای معنوی مرتبط با زار می‌شود.<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/203007/انعکاس-مراسم-ایینی-زار-در-چهار-نمایش-قسمت-اول?q=آیین%20زار&score=1073741820.0&rownumber=15 خبری و پورجعفر، «انعکاس مراسم آیین زار در چهار نمایش»، 1385ش، ص15.]</ref>


*دست زدن به مرده یا هر چیزی که موجب ناپاکی شود، بر درمان‌گران زار حرام است.  
==تشخیص زارزدگی==
*تماس با نجاسات و آلوده کردن خود ممنوع است.  
[[پرونده:آیین زار۳.jpg|جایگزین=تصویری از یک مامازا در کنار بیمار|بندانگشتی|تصویری از یک مامازا در کنار بیمار]]
*رد کردن جارو، لنگهٔ کفش یا غلیان از بالای سر بیمار جایز نیست؛ چرا که این کار موجب آزار و ناخشنودی بادها می‌شود.  
زار را از زبان و صدای آن می‌شناسند که نشان می‌دهد از کجا و از کدام منطقه آمده است. این تشخیص معمولاً توسط بابازار یا مامازار انجام می‌شود. بابازار برای تأیید اینکه فرد واقعاً به نوعی باد یا زار گرفتار است، نوعی [[داروی گیاهی]] را روی بدن فرد می‌مالد و همچنین معجونی دیگر از داروهای گیاهی به او می‌خوراند. وقتی زار به حالت ظاهر شدن درمی‌آید، با خوردن خون یا در حالت خاصی، از درون کالبد شخص مبتلا و با حنجره او با بابازار یا مامازار صحبت می‌کند و از منطقه یا دیاری که آمده، سخن می‌گوید. بعد از اینکه بابازار یا مامازار مطمئن شد بیمار دچار زار شده است، تا زمانی که مراسم لازم برای برآورده کردن خواسته‌های زار برگزار شود، بر بازوی بیمار، شیء یا مقداری [[پول]] به‌عنوان ودیعه می‌بندد و از زار فرصت می‌خواهد تا در اولین فرصت، مراسم را برپا کند.<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/203007/انعکاس-مراسم-ایینی-زار-در-چهار-نمایش-قسمت-اول?q=آیین%20زار&score=1073741820.0&rownumber=15 خبری و پورجعفر، «انعکاس مراسم آیین زار در چهار نمایش»، 1385ش، ص12.]</ref>
*پوشیدن لباس کثیف برای درمانگر زار جایز نیست و باید همواره پاکیزه باشد.  
*اگر کسی بخواهد سیگار خود را با سرِ غلیانِ درمان‌گر زار روشن کند، باید پیش از آن اجازه بگیرد؛ در غیر این صورت، بادِ آن شخص، مرکب فرد تحت تأثیر زار را آزار خواهد داد.  
*نوشیدن می و مستی و همچنین نزدیکی با نامحرم برای درمانگر زار حرام است و انجام آن موجب خشم نیروهای معنوی مرتبط با زار می‌شود.<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/203007/%D8%A7%D9%86%D8%B9%DA%A9%D8%A7%D8%B3-%D9%85%D8%B1%D8%A7%D8%B3%D9%85-%D8%A7%DB%8C%DB%8C%D9%86%DB%8C-%D8%B2%D8%A7%D8%B1-%D8%AF%D8%B1-%DA%86%D9%87%D8%A7%D8%B1-%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%D8%B4-%D9%82%D8%B3%D9%85%D8%AA-%D8%A7%D9%88%D9%84?q=%D8%A2%DB%8C%DB%8C%D9%86%20%D8%B2%D8%A7%D8%B1&score=1073741820.0&rownumber=15 خبری و پورجعفر، «انعکاس مراسم آیین زار در چهار نمایش»، 1385ش، ص15.]</ref>
 
==تشخیص زار‌زدگی==
زار را از زبان و صدای آن می‌شناسند که نشان می‌دهد از کجا و از کدام منطقه آمده است. این تشخیص معمولاً توسط بابازار یا مامازار انجام می‌شود. بابازار برای تأیید اینکه فرد واقعاً به نوعی باد یا زار گرفتار است، نوعی داروی گیاهی را روی بدن فرد می‌مالد و همچنین معجونی دیگر از داروهای گیاهی به او می‌خوراند. وقتی زار به حالت ظاهر شدن درمی‌آید، با خوردن خون یا در حالت خاصی، از درون کالبد شخص مبتلا و با حنجره او با بابازار یا مامازار صحبت می‌کند و از منطقه یا دیاری که آمده، سخن می‌گوید. بعد از اینکه بابازار یا مامازار مطمئن شد بیمار دچار زار شده است، تا زمانی که مراسم لازم برای برآورده کردن خواسته‌های زار برگزار شود، بر بازوی بیمار، شی یا مقداری پول به‌عنوان ودیعه می‌بندد و از زار فرصت می‌خواهد تا در اولین فرصت، مراسم را برپا کند.<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/203007/%D8%A7%D9%86%D8%B9%DA%A9%D8%A7%D8%B3-%D9%85%D8%B1%D8%A7%D8%B3%D9%85-%D8%A7%DB%8C%DB%8C%D9%86%DB%8C-%D8%B2%D8%A7%D8%B1-%D8%AF%D8%B1-%DA%86%D9%87%D8%A7%D8%B1-%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%D8%B4-%D9%82%D8%B3%D9%85%D8%AA-%D8%A7%D9%88%D9%84?q=%D8%A2%DB%8C%DB%8C%D9%86%20%D8%B2%D8%A7%D8%B1&score=1073741820.0&rownumber=15 خبری و پورجعفر، «انعکاس مراسم آیین زار در چهار نمایش»، 1385ش، ص12.]</ref>


===علائم زارزدگی===
===علائم زارزدگی===
در باور عامیانه، بادهای خبیث یا همان زار بیشتر سراغ قشر ضعیف جامعه، سیاه‌پوستان،<ref>[https://www.mehrnews.com/news/5495019/%D8%AC%D9%86-%DA%AF%DB%8C%D8%B1%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%AF%D9%81-%D9%88-%D8%AA%D9%86%D8%A8%D9%88%D8%B1-%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D9%85%D8%B1%D8%A7%D8%B3%D9%85-%D8%AF%D9%81%D8%B9-%D8%A7%D8%B1%D9%88%D8%A7%D8%AD-%D8%AE%D8%A8%DB%8C%D8%AB%D9%87 «جن‌گیری با دف و تنبور / روایتی از مراسم دفع ارواح خبیثه»، خبرگزاری مهر.]</ref> تهی‌دستان، جاشوان و غواصان فقیر می‌رود.<ref>[https://www.cgie.org.ir/fa/article/246842/%D8%B2%D8%A7%D8%B1%D8%8C-%D9%86%D9%88%D8%B9%DB%8C-%D8%A8%DB%8C%D9%85%D8%A7%D8%B1%DB%8C جعفری، «زار»، وب‌سایت مرکزدائرةالمعارف بزرگ اسلامی.]</ref> زار‌زدگی با علائمی چون حملۀ قلبی، سردرد، چشم‌درد، کمردرد، بی‌حرکتی و خودفرورفتگی شروع می‌شود و بدن، رعشه پیدا کرده و فرد مبتلا رفتارهای ناهنجار انجام می‌دهد.<ref>[https://ijar.ut.ac.ir/article_50677_b37fba5b4906ba340bd893a7630b4c9c.pdf زوایه و اصل‌مرز، «مطالعه ریشه‌های فرهنگی و روان‌شناختی آیین زار»، 1392ش، ص135.]</ref> فرد مبتلا در دوره‌های نامشخص با واقعیت‌ها قطع ارتباط می‌کند و اشباحی را می‌بیند که قصد آزار او را دارند؛ حرف‌های نامفهوم به‌ زبان می‌آورد؛ دوزانو می‌نشیند و سر خود را به دو طرف تکان می‌دهد و بعد از چند دقیقه، همه‌چیز را فراموش می‌کند. در این صورت زار او را وادار به‌ کارهای مورد علاقۀ خود می‌کند.<ref>[http://sobhesahel.com/news/28802/%D9%BE%D8%B4%D8%AA-%D9%BE%D8%B1%D8%AF%D9%87-%D8%B2%D8%A7%D8%B1 دهقان، «پشت پردۀ زار»، وب‌سایت صبح ساحل‌.]</ref>
در باور عامیانه، بادهای خبیث یا همان زار بیشتر سراغ قشر ضعیف جامعه، سیاه‌پوستان،<ref>[https://www.mehrnews.com/news/5495019/جن-گیری-با-دف-و-تنبور-روایتی-از-مراسم-دفع-ارواح-خبیثه «جن‌گیری با دف و تنبور / روایتی از مراسم دفع ارواح خبیثه»، خبرگزاری مهر.]</ref> تهی‌دستان، جاشوان و غواصان فقیر می‌رود.<ref>[https://www.cgie.org.ir/fa/article/246842/زار،-نوعی-بیماری جعفری، «زار»، وب‌سایت مرکزدائرةالمعارف بزرگ اسلامی.]</ref> زارزدگی با علائمی چون حملهٔ قلبی، سردرد، چشم‌درد، کمردرد، بی‌حرکتی و خودفرورفتگی شروع می‌شود و بدن، رعشه پیدا کرده و فرد مبتلا رفتارهای ناهنجار انجام می‌دهد.<ref>[https://ijar.ut.ac.ir/article_50677_b37fba5b4906ba340bd893a7630b4c9c.pdf زوایه و اصل‌مرز، «مطالعه ریشه‌های فرهنگی و روان‌شناختی آیین زار»، 1392ش، ص135.]</ref> فرد مبتلا در دوره‌های نامشخص با واقعیت‌ها قطع ارتباط می‌کند و اشباحی را می‌بیند که قصد آزار او را دارند؛ حرف‌های نامفهوم به زبان می‌آورد؛ دوزانو می‌نشیند و سر خود را به دو طرف تکان می‌دهد و بعد از چند دقیقه، همه‌چیز را فراموش می‌کند. در این صورت زار او را وادار به کارهای مورد علاقهٔ خود می‌کند.<ref>[http://sobhesahel.com/news/28802/پشت-پرده-زار دهقان، «پشت پردۀ زار»، وب‌سایت صبح ساحل.]</ref>


==درمان زار==
==درمان زار==
===پیش‌مراسم زار===
===پیش‌مراسم زار===
پس از اطمینان مامازار یا بابازار از ابتلای فردی به زار، او را به مدت هفت روز از دیدن سگ، مرغ و جنس مخالف (محرم یا نامحرم) بازمی‌دارد. معمولاً بیمار را به مکانی خالی منتقل کرده و بابازار یا مامازار شب‌ها بدن او را با داروی مخصوصی به نام «گِره کوه» می‌پوشاند. این دارو از ۲۱ ماده از جمله زعفران، ریحان، بوخش، هل، جوز، زبان جوجه (گیاهی کوهی) و گشت تهیه می‌شود. تمام این مواد شبانه در گلاب خیسانده شده و برای پوشاندن بدن بیمار به کار می‌روند. پس از پایان دوره انزوا، خاک هفت‌راه را با هفت برگ گیاه بی‌خار مخلوط کرده و همراه داروی گره کوه بر بدن بیمار می‌زنند. جن باید پیش از شروع مراسم از بدن او خارج شود. برای این منظور، بیمار را می‌خوابانند و شست پاهای او را با موی بز می‌بندند. سپس مقداری روغن ماهی زیر بینی بیمار می‌مالند و چند تار موی بز را سوزانده و زیر بینی او می‌گیرند. در این مرحله، بابازار یا مامازار با چوب خیزران بر بدن بیمار می‌زند و جن را تهدید می‌کند. پس از مدت کوتاهی، جن با جیغ و ناله از بدن بیمار خارج می‌شود؛ اما هنوز تأثیر باد در سر فرد باقی است و برای رفع کامل آن، مراسم زار یا مراسم بازی برگزار می‌شود. روز قبل از مراسم زار، یکی از زنان اهل هوا با در دست گرفتن خیزران، درِ خانه‌های دیگر اهل هوا را می‌زند تا آنها را به شرکت در مراسم بازی دعوت کند. این دعوت‌نامه‌ها عمدتاً متوجه دختران جوانی است که صدای خوش دارند. این دختران در مراسم بازی همراه با مردان می‌خوانند و هم‌آوازی می‌کنند. پیش از آغاز مراسم، سفره‌ای مفصل با انواع غذاها و گیاهان معطر پهن می‌شود. در این سفره میوه کنار، خرما، گوشت قربانی و خونی قرار داده می‌شود که فرد مبتلا باید از آنها بخورد. این خون معمولاً متعلق به بز قربانی شده در همان مجلس است.<ref>[https://www.kojaro.com/history-art-culture/194032-zar-african-iranian-healing-dance/ وحیدی، «مراسم زار چیست و کجا برگزار می‌شود؟»، وب‌سایت کجارو.]</ref>
[[پرونده:آیین زار۷.jpg|جایگزین=زدن بیمار در مراسم آیین زار جهت خارج شدن جن از بدن وی|بندانگشتی|زدن بیمار در مراسم آیین زار جهت خارج شدن جن از بدن وی]]
پس از اطمینان مامازار یا بابازار از ابتلای فردی به زار، او را به مدت هفت روز از دیدن [[سگ]]، [[مرغ]] و [[جنس مخالف]] (محرم یا [[نامحرم]]) بازمی‌دارد. معمولاً بیمار را به مکانی خالی منتقل کرده و بابازار یا مامازار شب‌ها بدن او را با داروی مخصوصی به نام '''گِره کوه''' می‌پوشاند. این دارو از ۲۱ ماده از جمله [[زعفران]]، [[ریحان]]، بوخش، [[هل]]، [[جوز]]، زبان جوجه (گیاهی کوهی) و گشت تهیه می‌شود. تمام این مواد شبانه در [[گلاب]] خیسانده شده و برای پوشاندن بدن بیمار به کار می‌روند. پس از پایان دوره انزوا، خاک هفت‌راه را با هفت برگ گیاه بی‌خار مخلوط کرده و همراه داروی گره کوه بر بدن بیمار می‌زنند. [[جن]] باید پیش از شروع مراسم از بدن او خارج شود. برای این منظور، بیمار را می‌خوابانند و شست پاهای او را با موی بز می‌بندند. سپس مقداری [[روغن ماهی]] زیر بینی بیمار می‌مالند و چند تار [[موی بز]] را سوزانده و زیر بینی او می‌گیرند. در این مرحله، بابازار یا مامازار با چوب [[خیزران]] بر بدن بیمار می‌زند و جن را تهدید می‌کند. پس از مدت کوتاهی، جن با جیغ و ناله از بدن بیمار خارج می‌شود؛ اما هنوز تأثیر باد در سر فرد باقی است و برای رفع کامل آن، مراسم زار یا مراسم بازی برگزار می‌شود. روز قبل از مراسم زار، یکی از زنان اهل هوا با در دست گرفتن خیزران، درِ خانه‌های دیگر اهل هوا را می‌زند تا آنها را به شرکت در مراسم بازی دعوت کند. این دعوت‌نامه‌ها عمدتاً متوجه دختران جوانی است که صدای خوش دارند. این دختران در مراسم بازی همراه با مردان می‌خوانند و هم‌آوازی می‌کنند. پیش از آغاز مراسم، سفره‌ای مفصل با انواع غذاها و گیاهان معطر پهن می‌شود. در این سفره میوه کنار، [[خرما]]، گوشت [[قربانی کردن|قربانی]] و خونی قرار داده می‌شود که فرد مبتلا باید از آنها بخورد. این خون معمولاً متعلق به بز قربانی شده در همان مجلس است.<ref>[https://www.kojaro.com/history-art-culture/194032-zar-african-iranian-healing-dance/ وحیدی، «مراسم زار چیست و کجا برگزار می‌شود؟»، وب‌سایت کجارو.]</ref>


===مراسم زار===
===مراسم زار===
جهت رهایی مَرکَب از شر زار، آیین خاصی با حضور زنان و مردان اهل هوا یا زاریان برگزار می‌شود. زاریان معتقدند که پس از خارج شدن جن از بدن بیمار، باد در سر او باقی می‌ماند و برای به زیر آوردن و به‌ زبان آوردن آن، خون، سفره و [[شعر فارسی|شعر]] نیاز است.<ref>[https://www.cgie.org.ir/fa/article/246842/%D8%B2%D8%A7%D8%B1%D8%8C-%D9%86%D9%88%D8%B9%DB%8C-%D8%A8%DB%8C%D9%85%D8%A7%D8%B1%DB%8C جعفری، «زار»، وب‌سایت مرکزدائرةالمعارف بزرگ اسلامی.]</ref> اهل زار بر این باور هستند که هر زار با آهنگ ویژه‌ای رام می‌شود. موسیقی نواخته می‌شود.<ref>ساعدی، اهل هوا، 1345ش، ص46.</ref> بازی زار، بخش مهم و اصلی آیین زار است. این مراسم 3 تا 7 و گاهی تا 14 شب به طول می‌انجامد. در این مراسم حداقل 250 تا 300 نفر زاریان باید شرکت کنند. در پایان این دوره، بیمار را با آب هفت دریا که بابا یا ماما در روزهای دوشنبه یا چهارشنبه طی مراسمی از نقطۀ خاص دریا آورده، غسل می‌دهند و سه بار از زیر قرآن که در پارچۀ سفید یا سبز پیچانده شده، رد کرده و راهی خانه می‌کنند. اگر در چند مرحله از این کار، نتیجه‌ای حاصل نشود، از بیمار قطع امید می‌شود.<ref>[https://www.cgie.org.ir/fa/article/246842/%D8%B2%D8%A7%D8%B1%D8%8C-%D9%86%D9%88%D8%B9%DB%8C-%D8%A8%DB%8C%D9%85%D8%A7%D8%B1%DB%8C جعفری، «زار»، وب‌سایت مرکزدائرةالمعارف بزرگ اسلامی.]</ref>
[[پرونده:آیین زار۴.jpg|جایگزین=سفره آیین زار|بندانگشتی|سفره آیین زار]]
جهت رهایی مَرکَب از شر زار، آیین خاصی با حضور زنان و مردان اهل هوا یا زاریان برگزار می‌شود. زاریان معتقدند که پس از خارج شدن جن از بدن بیمار، باد در سر او باقی می‌ماند و برای به زیر آوردن و به زبان آوردن آن، خون، سفره و [[شعر فارسی|شعر]] نیاز است.<ref>[https://www.cgie.org.ir/fa/article/246842/زار،-نوعی-بیماری جعفری، «زار»، وب‌سایت مرکزدائرةالمعارف بزرگ اسلامی.]</ref> اهل زار بر این باور هستند که هر زار با آهنگ ویژه‌ای رام می‌شود. [[موسیقی]] نواخته می‌شود.<ref>ساعدی، اهل هوا، 1345ش، ص46.</ref> بازی زار، بخش مهم و اصلی آیین زار است. این مراسم ۳ تا ۷ و گاهی تا ۱۴ شب به طول می‌انجامد. در این مراسم حداقل ۲۵۰ تا ۳۰۰ نفر زاریان باید شرکت کنند. در پایان این دوره، بیمار را با آب هفت دریا که بابا یا ماما در روزهای دوشنبه یا چهارشنبه طی مراسمی از نقطهٔ خاص دریا آورده، غسل می‌دهند و سه بار از زیر [[قرآن]] که در پارچهٔ سفید یا سبز پیچانده شده، رد کرده و راهی خانه می‌کنند. اگر در چند مرحله از این کار، نتیجه‌ای حاصل نشود، از بیمار قطع امید می‌شود.<ref>[https://www.cgie.org.ir/fa/article/246842/زار،-نوعی-بیماری جعفری، «زار»، وب‌سایت مرکزدائرةالمعارف بزرگ اسلامی.]</ref>


===موسیقی زار===
===موسیقی زار===
به تعداد زارها برای رام کردن آنها آهنگ‌های متنوعی وجود دارد. درمان‌گران زار بر این باورند که از طریق موسیقی می‌توانند با بادها ارتباط برقرار کرده و آنها را به مراسم زار فراخوانند. آنها با نواختن سازها، بادها را بیدار می‌کنند و زارها از طریق مجرای سازها به مراسم راه می‌یابند. به همین دلیل، در این موسیقی، ریتم بر آواز و ملودی اولویت دارد و نیازی به پرخوانی نیست. بیشتر سازهای مورد استفاده در مراسم زار، سازهای کوبه‌ای ممبرانوفون بومی منطقه هستند. در این سازها صدا از لرزش یک پوست کشیده شده برمی‌آید.<ref>[https://www.kojaro.com/history-art-culture/194032-zar-african-iranian-healing-dance/ وحیدی، «مراسم زار چیست و کجا برگزار می‌شود؟»، وب‌سایت کجارو.]</ref> آلات موسیقی شامل دُهل مودندو، گپ‌دُهل و دُهل کسر، دایره، تمبوره، سارنگی، زَمَری (سازمتوری)، نی، قره‌نی/ زمری، بمبو و لوازم جانبی دیگری مانند چوب خیزران است. تعداد خیزران‌ها و نوع تزیین آن، نشان شوکت و قدرت بابا یا مامازار است.<ref>[https://journal.asi.org.ir/article_696593.html اصل‌مرز و دیگران، «مطالعه ریشه‌های دینی و اسطوره‌ای آیین زار بر مبنای دیالکتیک امر قدسی الیاده»، 1401ش، ص68.]</ref>  
به تعداد زارها برای رام‌کردن آنها آهنگ‌های متنوعی وجود دارد. درمان‌گران زار بر این باورند که از طریق موسیقی می‌توانند با بادها ارتباط برقرار کرده و آنها را به مراسم زار فراخوانند. آنها با نواختن سازها، بادها را بیدار می‌کنند و زارها از طریق مجرای سازها به مراسم راه می‌یابند. به همین دلیل، در این موسیقی، ریتم بر آواز و ملودی اولویت دارد و نیازی به پرخوانی نیست. بیشتر سازهای مورد استفاده در مراسم زار، سازهای کوبه‌ای ممبرانوفون بومی منطقه هستند. در این سازها صدا از لرزش یک پوست کشیده شده برمی‌آید.<ref>[https://www.kojaro.com/history-art-culture/194032-zar-african-iranian-healing-dance/ وحیدی، «مراسم زار چیست و کجا برگزار می‌شود؟»، وب‌سایت کجارو.]</ref> آلات موسیقی شامل [[دهل|دُهل]] مودندو، گپ‌دُهل و دُهل کسر، دایره، تمبوره، سارنگی، زَمَری (سازمتوری)، [[نی]]، قره‌نی/ زمری، بمبو و لوازم جانبی دیگری مانند چوب خیزران است. تعداد خیزران‌ها و نوع تزیین آن، نشان شوکت و قدرت بابا یا مامازار است.<ref>[https://journal.asi.org.ir/article_696593.html اصل‌مرز و دیگران، «مطالعه ریشه‌های دینی و اسطوره‌ای آیین زار بر مبنای دیالکتیک امر قدسی الیاده»، 1401ش، ص68.]</ref>


هنگام ورود به مراسم زار، همه افراد به عنوان تبرک، دست روی سازها و سپس بر صورت خود می‌کشند و در گوشه‌ای می‌نشینند. معمولاً بابازار یا مامازار در ابتدای مجلس به سراغ ساز مودندو می‌رود یا با دهل‌های بزرگ در صدر مجلس قرار می‌گیرد. مودندو بزرگ‌ترین دهل اهل هوا محسوب می‌شود؛ آن را بر روی سه‌پایه قرار می‌دهند و معمولاً بابازار پشت آن می‌نشیند. کنار مودندو، یک دهل معمولی و در کنار آن دهل کسر قرار دارد. تمام این سازها باید در یک ردیف باشند. در ابتدا، بابازار شروع به نواختن می‌کند و زمانی که کمی اوج گرفت، دیگران نیز با او همراهی کرده و می‌خوانند. آوازها و اشعار مردم بومی آفریقا در مراسم مشابه، به زبان بومی خودشان است؛ اما در مراسم زار، ابتدا به زبان عربی می‌خوانند و پس از مدتی، اشعاری به زبان مخصوص مردم سواحل جنوب خوانده می‌شود که کمتر کسی آنها را متوجه می‌شود.<ref>[https://www.kojaro.com/history-art-culture/194032-zar-african-iranian-healing-dance/ وحیدی، «مراسم زار چیست و کجا برگزار می‌شود؟»، وب‌سایت کجارو.]</ref>
هنگام ورود به مراسم زار، همه افراد به عنوان تبرک، دست روی سازها و سپس بر صورت خود می‌کشند و در گوشه‌ای می‌نشینند. معمولاً بابازار یا مامازار در ابتدای مجلس به سراغ ساز مودندو می‌رود یا با دهل‌های بزرگ در صدر مجلس قرار می‌گیرد. مودندو بزرگ‌ترین دهل اهل هوا محسوب می‌شود؛ آن را بر روی سه‌پایه قرار می‌دهند و معمولاً بابازار پشت آن می‌نشیند. کنار مودندو، یک [[دهل]] معمولی و در کنار آن دهل کسر قرار دارد. تمام این سازها باید در یک ردیف باشند. در ابتدا، بابازار شروع به نواختن می‌کند و زمانی که کمی اوج گرفت، دیگران نیز با او همراهی کرده و می‌خوانند. آوازها و اشعار مردم بومی آفریقا در مراسم مشابه، به زبان بومی خودشان است؛ اما در مراسم زار، ابتدا به [[زبان عربی]] می‌خوانند و پس از مدتی، اشعاری به زبان مخصوص مردم سواحل جنوب خوانده می‌شود که کمتر کسی آنها را متوجه می‌شود.<ref>[https://www.kojaro.com/history-art-culture/194032-zar-african-iranian-healing-dance/ وحیدی، «مراسم زار چیست و کجا برگزار می‌شود؟»، وب‌سایت کجارو.]</ref>


===قوانین مراسم===
===قوانین مراسم===
هنگام ورود به مجلس زار، افراد کفش‌های خود را بیرون می‌گذارند و بدون سلام کردن، در کنار درمان‌گر زار می‌نشینند. در این مجلس، هیچ‌کس نباید با صدای بلند صحبت کند و در حالت ایده‌آل، بهتر است سکوت برقرار باشد. اگر در مجلس زار چای یا قهوه سرو شود، پس از نوشیدن، نباید استکان یا فنجان را زمین گذاشت و همه باید منتظر بمانند تا خادم مجلس ظرف را از آنها تحویل بگیرد. مراسم زار به‌صورت نشسته باید انجام شود. این مجلس به‌طور معمول در فضای باز اجرا می‌شود و همه اهل هوا حلقه می‌زنند و فرد مبتلا در میان این دایره می‌نشیند. در طی مراسم هیچ‌کس نباید مجلس زار را ترک کند.<ref>[https://www.kojaro.com/history-art-culture/194032-zar-african-iranian-healing-dance/ وحیدی، «مراسم زار چیست و کجا برگزار می‌شود؟»، وب‌سایت کجارو.]</ref>  
[[پرونده:آیین زار۵.jpg|جایگزین=تحویل استکان و فنجان به خادم مجلس آیین زار|بندانگشتی|در آیین زار استکان و فنجان به خادم مجلس تحویل داده می‌شود.]]
هنگام ورود به مجلس زار، افراد کفش‌های خود را بیرون می‌گذارند و بدون سلام کردن، در کنار درمان‌گر زار می‌نشینند. در این مجلس، هیچ‌کس نباید با صدای بلند صحبت کند و بلکه بهتر است سکوت برقرار باشد. اگر در مجلس زار [[چای]] یا [[قهوه]] سرو شود، پس از نوشیدن، نباید [[استکان]] یا [[فنجان]] را زمین گذاشت و همه باید منتظر بمانند تا خادم مجلس ظرف را از آنها تحویل بگیرد. مراسم زار به‌صورت نشسته باید انجام شود. این مجلس به‌طور معمول در فضای باز اجرا می‌شود و همه اهل هوا حلقه می‌زنند و فرد مبتلا در میان این دایره می‌نشیند. در طی مراسم هیچ‌کس نباید مجلس زار را ترک کند.<ref>[https://www.kojaro.com/history-art-culture/194032-zar-african-iranian-healing-dance/ وحیدی، «مراسم زار چیست و کجا برگزار می‌شود؟»، وب‌سایت کجارو.]</ref>


در ایام ماه محرم و صفر، انجام این مراسم ممنوع است. حتی در شرایط اورژانسی بیمار، در صورت عدم امکان اجرای موسیقی زار، از بیمار خواسته می‌شود تا پایان یافتن ایام سوگواری صبر کند.<ref>[https://www.yjc.ir/fa/news/6757543/%D8%AA%D8%B3%D8%AE%DB%8C%D8%B1%D8%B2%D8%AF%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D8%B1%D8%A7%D8%B3%D9%85-%D8%B2%D8%A7%D8%B1%D9%87%D8%B1%D8%A2%D9%86%DA%86%D9%87-%D8%A8%D8%A7%DB%8C%D8%AF-%D8%A7%D8%B2-%DB%8C%DA%A9-%D8%A2%DB%8C%DB%8C%D9%86-%D8%B9%D8%AC%DB%8C%D8%A8-%D8%AF%D8%B1-%D8%AC%D9%86%D9%88%D8%A8-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%86%DB%8C%D8%AF-%D8%B9%DA%A9%D8%B3 «تسخیرزدایی در مراسم «زار»/ هرآنچه باید از یک آیین عجیب در جنوب ایران بدانید! +عکس»، باشگاه خبرنگاران جوان.]</ref> در مجلس زار، آوردن نام‌ خداوند، [[پیامبر اسلام|پیامبران]] و ائمۀ حرام است و اگر نام یکی از مقدسین بر زبان یکی از اهل مجلس آورده شود، زار به ‌‌هیچ‌وجه پایین نمی‌آید و رام‌ نمی‌شود.<ref>ساعدی، اهل هوا، 1345ش، ص45.</ref>
در ایام [[ماه محرم]] و [[صفر]]، انجام این مراسم ممنوع است. حتی در شرایط اورژانسی بیمار، در صورت عدم امکان اجرای موسیقی زار، از بیمار خواسته می‌شود تا پایان یافتن ایام [[سوگواری]] صبر کند.<ref>[https://www.yjc.ir/fa/news/6757543/تسخیرزدایی-در-مراسم-زارهرآنچه-باید-از-یک-آیین-عجیب-در-جنوب-ایران-بدانید-عکس «تسخیرزدایی در مراسم «زار»/ هرآنچه باید از یک آیین عجیب در جنوب ایران بدانید! +عکس»، باشگاه خبرنگاران جوان.]</ref> در مجلس زار، آوردن نام [[خداوند]]، [[پیامبر اسلام|پیامبران]] و ائمهٔ حرام است و اگر نام یکی از مقدسین بر زبان یکی از اهل مجلس آورده شود، زار به هیچ‌وجه پایین نمی‌آید و رام نمی‌شود.<ref>ساعدی، اهل هوا، 1345ش، ص45.</ref>


==پراکندگی جغرافیایی آیین زار==
==پراکندگی جغرافیایی آیین زار==
===ایران===
===ایران===
مراسم زار در بیشتر شهرهای جنوبی ایران رواج دارد. می‌توان اشکال گوناگونی از این مراسم یا آیین‌های مشابه را در این منطقه مشاهده کرد؛ از جمله مراسم گواتی در بلوچستان، زار و نوبان در هرمزگان، زار و شیخ فرج در بوشهر و زار و نوبان در خوزستان.<ref>[https://www.kojaro.com/history-art-culture/194032-zar-african-iranian-healing-dance/ وحیدی، «مراسم زار چیست و کجا برگزار می‌شود؟»، وب‌سایت کجارو.]</ref> با وجود یکسان بودن شکل عمومی و ساختار کلی مراسم زار در تمام مناطق، تفاوت‌هایی در جزئیات و نام‌گذاری‌های آن وجود دارد.<ref>[https://www.cgie.org.ir/fa/article/246842/%D8%B2%D8%A7%D8%B1%D8%8C-%D9%86%D9%88%D8%B9%DB%8C-%D8%A8%DB%8C%D9%85%D8%A7%D8%B1%DB%8C جعفری، «زار»، وب‌سایت مرکزدائرةالمعارف بزرگ اسلامی.]</ref>
مراسم زار در بیشتر شهرهای جنوبی ایران رواج دارد. می‌توان اشکال گوناگونی از این مراسم یا آیین‌های مشابه را در این منطقه مشاهده کرد؛ از جمله مراسم '''گواتی''' در [[بلوچستان]]، زار و نوبان در [[هرمزگان]] و [[خوزستان]] و زار و شیخ‌فرج در [[بوشهر]].<ref>[https://www.kojaro.com/history-art-culture/194032-zar-african-iranian-healing-dance/ وحیدی، «مراسم زار چیست و کجا برگزار می‌شود؟»، وب‌سایت کجارو.]</ref> با وجود یکسان بودن شکل عمومی و ساختار کلی مراسم زار در تمام مناطق، تفاوت‌هایی در جزئیات و نام‌گذاری‌های آن وجود دارد.<ref>[https://www.cgie.org.ir/fa/article/246842/زار،-نوعی-بیماری جعفری، «زار»، وب‌سایت مرکزدائرةالمعارف بزرگ اسلامی.]</ref>


===سایر نقاط جهان===
===سایر نقاط جهان===
اعتقاد به تسخیر روح یا جن‌زدگی در فرهنگ اقوام مسلمان جهان با نام‌های گوناگونی وجود دارد. در نیجریه و شمال آفریقا به آن «بوری»، در سومالی «سار»، در حبشه «زار»، در عمان «زار» و «زیران» (جمع زار) و در سودان با نام‌های زار، زیران و نوبان شناخته می‌شود. در شمال سودان دو نوع زار رایج است؛ «زار-بوری» که عناصری از بوری نیجریه را دارد و «زار-تمبورا» که به ارواح خبیث مربوط است و بیماری خطرناکی محسوب می‌شود. امروزه این دو با هم ترکیب شده و به زار معروف هستند. در حبشه، هم مسلمانان و هم مسیحیان معتقدند که زار عمدتاً در رودخانه‌ها و آب‌های جاری زندگی می‌کند. در جنوب سودان، آیین «شاطانا» (ریشه عربی شیطان)، در چاد «لبان شیطان»، در جنوب سواحل کنیا «شَیطانی» و در میان «سِگِجو»‌های سواحلی زبان در تانزانیا «شطانی» همگی همان آیین زار هستند که نامی متفاوت گرفته‌اند.<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1016381/%d9%85%d8%b7%d8%a7%d9%84%d8%b9%d9%87-%db%8c-%d8%aa%d8%b7%d8%a8%db%8c%d9%82%db%8c-%d8%a7%db%8c%db%8c%d9%86-%d8%b2%d8%a7%d8%b1-%d8%af%d8%b1-%d8%a7%db%8c%d8%b1%d8%a7%d9%86-%d9%88-%d8%b3%d9%88%d8%af%d8%a7%d9%86?q=%d8%a2%db%8c%db%8c%d9%86%20%d8%b2%d8%a7%d8%b1&score=274877907000.0&rownumber=1 زاویه و اصل مرز، «مطالعۀ تطبيقي آيين زار در ایران و سودان»، 1389ش، ص19.]</ref> امروزه آیین زار در خرده‌فرهنگ‌هایی از مصر، اتیوپی، مراکش، کویت، عراق، قطر، عربستان سعودی و هند وجود دارد که با سازها و [[موسیقی]] بومی اجرا می‌شود.<ref>[https://iranmusicology.com/zar-music-therapy/ مقدم، «نگاهی بر آیین موسیقی درمانی زار»، وب‌سایت ایران موزیکولوژی.]</ref>
[[پرونده:آیین زار۶.jpg|جایگزین=تصویری از مراسم آیین زار در مصر|بندانگشتی|تصویری از مراسم آیین زار در مصر]]
اعتقاد به [[تسخیر روح]] یا [[جن‌زدگی]] در فرهنگ اقوام و ملل جهان با نام‌های گوناگونی وجود دارد. در نیجریه و شمال آفریقا به آن «بوری»، در سومالی «سار»، در حبشه «زار»، در عمان «زار» و «زیران» (جمع زار) و در سودان با نام‌های زار، زیران و نوبان شناخته می‌شود. در شمال سودان دو نوع زار رایج است؛ «زار-بوری» که عناصری از بوری نیجریه را دارد و «زار-تمبورا» که به ارواح خبیث مربوط است و بیماری خطرناکی محسوب می‌شود. امروزه این دو با هم ترکیب شده و به زار معروف هستند. در حبشه، هم [[مسلمان|مسلمانان]] و هم مسیحیان معتقدند که زار عمدتاً در رودخانه‌ها و آب‌های جاری زندگی می‌کند. در جنوب سودان، آیین «شاطانا» (ریشه عربی شیطان)، در چاد «لبان شیطان»، در جنوب سواحل کنیا «شَیطانی» و در میان «سِگِجو» های سواحلی زبان در تانزانیا «شطانی» همگی همان آیین زار هستند که نامی متفاوت گرفته‌اند.<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1016381/مطالعه-ی-تطبیقی-ایین-زار-در-ایران-و-سودان?q=آیین%20زار&score=274877907000.0&rownumber=1 زاویه و اصل مرز، «مطالعۀ تطبیقی آیین زار در ایران و سودان»، 1389ش، ص19.]</ref> امروزه آیین زار در خرده‌فرهنگ‌هایی از [[مصر]]، اتیوپی، مراکش، [[کویت]]، [[عراق]]، [[قطر]]، [[عربستان سعودی]] و [[هند]] وجود دارد که با سازها و [[موسیقی محلی]] اجرا می‌شود.<ref>[https://iranmusicology.com/zar-music-therapy/ مقدم، «نگاهی بر آیین موسیقی درمانی زار»، وب‌سایت ایران موزیکولوژی.]</ref>


==آیین زار از نگاه اسلام==
==آیین زار از نگاه اسلام==
قرآن آشکارا اجنه را آفریدۀ خداوند معرفی کرده است؛<ref>سورۀ الرحمن، آیۀ 15.</ref> اما آموزه‌های اسلامی چیره شدن جنیان بر انسان‌ها را رد می‌کند. از این منظر، ورود زار به‌صورت جن در بدن انسان و آیین درمانی آن، خرافه است.<ref>[https://www.makarem.ir/maaref/fa/article/index/420110/%D8%B9%D9%82%D9%8A%D8%AF%D9%87-%D8%A8%D9%87-%C2%AB%D8%AC%D9%86%D9%91%C2%BB-%D9%86%D8%B4%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%AA%D8%A3%D8%AB%D9%8A%D8%B1%D9%BE%D8%B0%D9%8A%D8%B1%DB%8C-%D9%82%D8%B1%D8%A2%D9%86-%D8%A7%D8 «عقیده به «جن» نشانه تأثیرپذیری قرآن از فرهنگ جاهلی!»، وب‌سایت آئین رحمت.]</ref> از منظر کارشناسان دینی، جن‌ها برخلاف تصور برخی افراد، کاری به انسان‌ها ندارند و بسیاری از داستان‌ها و باورهای رایج حول آنها معمولاً ناشی از خیالات است. خواندن آیة‌الکرسی به افرادی که به اوهام مبتلا هستند سفارش شده است تا آرامش بیشتری داشته باشند. احضار جن و جن‌گیری نیز از نظر شرعی جایز نیست و پرداختن به علوم جن‌گیری در اسلام مذمت شده است. بسیاری از مدعیان این امور دروغگو یا خطاکار هستند.<ref>[https://fararu.com/fa/news/81923/%D9%86%D8%B8%D8%B1-%D9%85%D8%B1%D8%A7%D8%AC%D8%B9-%D8%AA%D9%82%D9%84%DB%8C%D8%AF-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%AC%D9%86-%D8%AC%D9%86-%DA%AF%DB%8C%D8%B1%DB%8C «نظر مراجع تقلید درباره جن و جن‌گیری»، وب‌سایت فرارو.]</ref> همچنین خوردن خون حیوان ذبح‌شده در آیین زار، از نظر فقه اسلامی حرام است.<ref>[https://lib.eshia.ir/21010/1/117/%D8%A8%D8%A7%D9%84%D8%B0%D8%A8%D8%AD امام خمینی، تحریر‌الوسیله، ج1، 1390ش، ص117.]</ref>
[[قرآن]] آشکارا اجنه را آفریدهٔ [[خداوند]] معرفی کرده است؛<ref>سورهٔ الرحمن، آیهٔ 15.</ref> اما [[آموزه‌های اسلامی]] چیره‌شدن جنیان بر انسان‌ها را رد می‌کند. از این منظر، ورود زار به‌صورت [[جن]] در بدن انسان و آیین درمانی آن، [[خرافه‌گرایی|خرافه]] است.<ref>[https://www.makarem.ir/maaref/fa/article/index/420110/عقیده-به-%C2«Ø¬Ù†Ù‘%C2»-نشانه-تأثيرپذيری-قرآن-Ø§Ø «عقیده به «جن» نشانه تأثیرپذیری قرآن از فرهنگ جاهلی!»، وب‌سایت آئین رحمت.]</ref> از منظر کارشناسان دینی، جن‌ها برخلاف تصور برخی افراد، کاری به انسان‌ها ندارند و بسیاری از داستان‌ها و باورهای رایج حول آنها معمولاً ناشی از خیالات است. خواندن [[آیةالکرسی]] به افرادی که به اوهام مبتلا هستند سفارش شده است تا آرامش بیشتری داشته باشند. [[احضار جن]] و [[جن‌گیری]] نیز از نظر شرعی جایز نیست و پرداختن به علوم جن‌گیری در [[اسلام]] مذمت شده است. بسیاری از مدعیان این امور دروغگو یا خطاکار هستند.<ref>[https://fararu.com/fa/news/81923/نظر-مراجع-تقلید-درباره-جن-جن-گیری «نظر مراجع تقلید درباره جن و جن‌گیری»، وب‌سایت فرارو.]</ref> همچنین خوردن خون حیوان ذبح‌شده در آیین زار، از نظر [[فقه اسلامی]] حرام است.<ref>[https://lib.eshia.ir/21010/1/117/بالذبح امام خمینی، تحریرالوسیله، ج1، 1390ش، ص117.]</ref>


==آیین زار از منظر روان‌شناسی==
==آیین زار از منظر روان‌شناسی==
روان‌شناسان معتقدند که زارزدگی، نوعی اختلال روانی است که در فرهنگ‌های مختلف با نام‌های گوناگون شناخته می‌شود. این بیماری ممکن است از عوامل اجتماعی و محیطی چون کمبود عاطفه، فقر، پایین‌بودن درآمد، نبود فرصت‌های شغلی، آموزشی و دیگر امکانات زندگی و یا در اثر حوادث طبیعی، به وجود بیاید.<ref>[http://sobhesahel.com/news/28802/%D9%BE%D8%B4%D8%AA-%D9%BE%D8%B1%D8%AF%D9%87-%D8%B2%D8%A7%D8%B1 دهقان، «پشت پرده زار»، وب‌سایت صبح ساحل.]</ref> گاهی همین باور‌های فرهنگی، خود سبب بروز چنین اختلالات روانی می‌شوند. در میان مردم جنوب ایران، بیشتر، افراد فقیر، زنان و طبقات پایین جامعه به زار مبتلا می‌شوند و اکثر بابا یا مامازارها نیز از طبقۀ پایین جامعه هستند که قرار گرفتن در جمع زاریان، هویت جدیدی به آنها می‌بخشد که در فرهنگ مردم جنوب قابل احترام است و امکانات بسیاری را برای آنها قابل دسترس می‌سازد. بابا یا مامازار، گاهی بیماری‌های جسمانی مشخصی چون «وبا» را به زار نسبت می‌دهند.<ref>ریاحی، زار و باد و بلوچ، 1397ش، ص2.</ref> مخالفین آیین زار، انگیزۀ برگزاری آن را سود مادی می‌دانند<ref>[https://ijar.ut.ac.ir/article_50677_b37fba5b4906ba340bd893a7630b4c9c.pdf زوایه و اصل‌مرز، «مطالعه ریشه‌های فرهنگی و روان‌شناختی آیین زار»، 1392ش، ص144.]</ref> که در واقع نوعی کلاه‌گذاری است.<ref>[https://aradmobile.com/mag/travel/ir-spectacular-places/zar-tradition-of-elfs-in-southern-iran/ معیری، «زارگیری آیینی مرتبط با جنیان در جنوب ایران»، وب‌سایت مجلۀ آردمگ.]</ref> بابا یا مامازار از این رهگذر به نام زار، از بیماران طلا، نقره و دیگر اقلام قیمتی می‌گیرند.<ref>[https://www.cgie.org.ir/fa/article/246842/%D8%B2%D8%A7%D8%B1%D8%8C-%D9%86%D9%88%D8%B9%DB%8C-%D8%A8%DB%8C%D9%85%D8%A7%D8%B1%DB%8C جعفری، «زار»، وب‌سایت مرکزدائرةالمعارف بزرگ اسلامی.]</ref>
روان‌شناسان معتقدند که زارزدگی، نوعی [[اختلال روانی]] است که در فرهنگ‌های مختلف با نام‌های گوناگون شناخته می‌شود. این بیماری ممکن است از عوامل اجتماعی و محیطی چون کمبود [[عاطفه]]، [[فقر]]، پایین‌بودن درآمد، نبود فرصت‌های شغلی، آموزشی و دیگر امکانات زندگی یا در اثر [[حوادث طبیعی]]، به وجود بیاید.<ref>[http://sobhesahel.com/news/28802/پشت-پرده-زار دهقان، «پشت پرده زار»، وب‌سایت صبح ساحل.]</ref> گاهی همین باورهای فرهنگی، خود سبب بروز چنین اختلالات روانی می‌شوند. در جنوب ایران، بیشتر، افراد فقیر، زنان و طبقات پایین جامعه به زار مبتلا می‌شوند و اکثر بابا یا مامازارها نیز از طبقهٔ پایین جامعه هستند که قرار گرفتن در جمع زاریان، هویت جدیدی به آنها می‌بخشد که در فرهنگ مردم جنوب قابل احترام است و امکانات بسیاری را برای آنها قابل دسترس می‌سازد. بابازار یا مامازار، گاهی بیماری‌های جسمانی مشخصی چون «[[وبا]]» را به زار نسبت می‌دهند.<ref>ریاحی، زار و باد و بلوچ، 1397ش، ص2.</ref> مخالفین آیین زار، انگیزهٔ برگزاری آن را سود مادی می‌دانند<ref>[https://ijar.ut.ac.ir/article_50677_b37fba5b4906ba340bd893a7630b4c9c.pdf زوایه و اصل‌مرز، «مطالعه ریشه‌های فرهنگی و روان‌شناختی آیین زار»، 1392ش، ص144.]</ref> که در واقع نوعی [[کلاه‌گذاری]] است.<ref>[https://aradmobile.com/mag/travel/ir-spectacular-places/zar-tradition-of-elfs-in-southern-iran/ معیری، «زارگیری آیینی مرتبط با جنیان در جنوب ایران»، وب‌سایت مجلۀ آردمگ.]</ref> بابازار یا مامازار از این رهگذر به نام زار، از بیماران [[طلا]]، [[نقره]] و دیگر اقلام قیمتی می‌گیرند.<ref>[https://www.cgie.org.ir/fa/article/246842/زار،-نوعی-بیماری جعفری، «زار»، وب‌سایت مرکزدائرةالمعارف بزرگ اسلامی.]</ref>


نقش موسیقی نیز در این مراسم، مهم است؛ هنگامی که طبل و دهل نواخته می‌شود، فردی که تصور می‌کند جن در حال خروج از بدنش است، به حرکت درمی‌آید و به شدت تکان می‌خورد؛ اما به‌محض قطع‌شدن موسیقی، حرکاتش نیز متوقف می‌شود. این در حالی است که اگر جن واقعاً در کسی حلول کرده باشد، نباید حرکاتش وابسته به شروع و پایان موسیقی باشد. افراد سودجو در قالب بابازار و مامازار بسیاری از بیماری‌های روحی و فشارهای عصبی را به زار نسبت می‌دهند. بیمار نیز با این تصور که جن از بدنش خارج می‌شود و بهبود می‌یابد، هزینه‌های گزافی را متحمل می‌شود. پس از مراسم، تحت تأثیر تلقین، تا مدتی احساس بهتری پیدا می‌کند؛ اما بیماری‌ دوباره بازمی‌گردد و به او گفته می‌شود که باید مراسمی دیگر برپا کند و قربانی بیشتری بدهد.<ref>[https://www.khabaronline.ir/news/650118/%D8%A7%DB%8C%D9%86%D8%AC%D8%A7-%D9%82%D8%B4%D9%85-%D8%A7%D8%B3%D8%AA-%D9%85%D8%B1%D8%A7%D8%B3%D9%85-%D8%B2%D8%A7%D8%B1-%DA%A9%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%A2%D9%86-%D8%AC%D9%86-%DA%AF%DB%8C%D8%B1%DB%8C-%D9%85%DB%8C-%DA%A9%D9%86%D9%86%D8%AF «اینجا قشم است؛ مراسم زار که در آن جن‌گیری می‌کنند»، وب‌سایت خبرآنلاین.]</ref>
نقش [[موسیقی]] نیز در این مراسم، مهم است؛ هنگامی که [[طبل]] و [[دهل]] نواخته می‌شود، فردی که تصور می‌کند جن در حال خروج از بدنش است، به حرکت درمی‌آید و به شدت تکان می‌خورد؛ اما به‌محض قطع‌شدن موسیقی، حرکاتش متوقف می‌شود. این در حالی است که اگر جن واقعاً در کسی حلول کرده باشد، نباید حرکاتش وابسته به شروع و پایان موسیقی باشد. افراد سودجو در قالب بابازار و مامازار بسیاری از بیماری‌های روانی و فشارهای عصبی را به زار نسبت می‌دهند. بیمار نیز با این تصور که جن از بدنش خارج می‌شود و بهبود می‌یابد، هزینه‌های گزافی را متحمل می‌شود. پس از مراسم، تحت تأثیر تلقین، تا مدتی احساس بهتری پیدا می‌کند؛ اما بیماری دوباره بازمی‌گردد و به او گفته می‌شود که باید مراسمی دیگر برپا کند و [[قربانی کردن|قربانی]] بیشتری بدهد.<ref>[https://www.khabaronline.ir/news/650118/اینجا-قشم-است-مراسم-زار-که-در-آن-جن-گیری-می-کنند «اینجا قشم است؛ مراسم زار که در آن جن‌گیری می‌کنند»، وب‌سایت خبرآنلاین.]</ref>


==وضعیت امروزی آیین زار==
==وضعیت امروزی آیین زار==
با وجود کاهش تدریجی اعتقاد مردم به این باورهای عامیانه، هنوز هم ردپای این انگاره در برخی مناطق جهان دیده می‌شود.<ref>[https://www.mehrnews.com/news/5495019/%D8%AC%D9%86-%DA%AF%DB%8C%D8%B1%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%AF%D9%81-%D9%88-%D8%AA%D9%86%D8%A8%D9%88%D8%B1-%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D9%85%D8%B1%D8%A7%D8%B3%D9%85-%D8%AF%D9%81%D8%B9-%D8%A7%D8%B1%D9%88%D8%A7%D8%AD-%D8%AE%D8%A8%DB%8C%D8%AB%D9%87 «جن‌گیری با دف و تنبور / روایتی از مراسم دفع ارواح خبیثه»، خبرگزاری مهر.]</ref> آیین زار طی نسل‌ها دچار تغییراتی شده و در هر کشور، عناصری به آن اضافه یا از آن کم شده است. به‌عنوان مثال، موسیقی مخصوص بادهای آرام در هر کشور با توجه به دین و مذهب آن تغییر کرده است؛ اما موسیقی زار همانند حالت اولیه‌اش باقی مانده است. باورهای اهل هوا در سواحل ایران در طول زمان رنگ‌وبوی اسلامی به خود گرفته و اشعار آن که ابتدا جادویی و آفریقایی بود، با اشعاری در مدح پیامبر اسلام جایگزین شده است. امروزه، موسیقی زار به‌ یکی از انواع موسیقی‌های محلی ایران تبدیل شده است.<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1016381/%d9%85%d8%b7%d8%a7%d9%84%d8%b9%d9%87-%db%8c-%d8%aa%d8%b7%d8%a8%db%8c%d9%82%db%8c-%d8%a7%db%8c%db%8c%d9%86-%d8%b2%d8%a7%d8%b1-%d8%af%d8%b1-%d8%a7%db%8c%d8%b1%d8%a7%d9%86-%d9%88-%d8%b3%d9%88%d8%af%d8%a7%d9%86?q=%d8%a2%db%8c%db%8c%d9%86%20%d8%b2%d8%a7%d8%b1&score=274877907000.0&rownumber=1 زاویه و اصل مرز، «مطالعۀ تطبيقي آيين زار در ایران و سودان»، 1389ش، ص18.]</ref> در حال حاضر، اجرای این مراسم در شهرهای بزرگ‌تر جنوب ایران چندان رایج نیست و تنها در روستاهای دورافتاده‌تر این آیین هنوز برگزار می‌شود.<ref>[https://www.eligasht.com/Blog/travelguide/%D9%85%D8%B1%D8%A7%D8%B3%D9%85-%D8%B2%D8%A7%D8%B1-%D8%AF%D8%B1-%D8%AC%D9%86%D9%88%D8%A8-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86/#qwanyn_mhm_mrasm_zar «مراسم زار؛ مراسم ترسناک جن‌گیری در جنوب ایران!»، وب‌سایت الی‌گشت.]</ref>
با وجود کاهش تدریجی اعتقاد مردم به این باورهای عامیانه، هنوز هم ردپای این انگاره در برخی مناطق جهان دیده می‌شود.<ref>[https://www.mehrnews.com/news/5495019/جن-گیری-با-دف-و-تنبور-روایتی-از-مراسم-دفع-ارواح-خبیثه «جن‌گیری با دف و تنبور / روایتی از مراسم دفع ارواح خبیثه»، خبرگزاری مهر.]</ref> آیین زار طی نسل‌ها دچار تغییراتی شده و در هر کشور، عناصری به آن اضافه یا از آن کم شده است. به‌عنوان مثال، موسیقی مخصوص بادهای آرام در هر کشور با توجه به [[دین]] و [[مذهب]] آن تغییر کرده است؛ اما موسیقی زار همانند حالت اولیه‌اش باقی مانده است. باورهای اهل هوا در سواحل ایران در طول زمان رنگ‌وبوی اسلامی به خود گرفته و اشعار آن که ابتدا جادویی و آفریقایی بود، با اشعاری در مدح [[حضرت محمد|پیامبر اسلام]] جایگزین شده است. امروزه، موسیقی زار به یکی از انواع موسیقی‌های محلی ایران تبدیل شده است.<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1016381/مطالعه-ی-تطبیقی-ایین-زار-در-ایران-و-سودان?q=آیین%20زار&score=274877907000.0&rownumber=1 زاویه و اصل مرز، «مطالعۀ تطبیقی آیین زار در ایران و سودان»، 1389ش، ص18.]</ref> در حال حاضر، اجرای این مراسم در شهرهای بزرگ‌تر جنوب ایران چندان رایج نیست و تنها در روستاهای دورافتاده‌تر این آیین هنوز برگزار می‌شود.<ref>[https://www.eligasht.com/Blog/travelguide/مراسم-زار-در-جنوب-ایران/#qwanyn_mhm_mrasm_zar «مراسم زار؛ مراسم ترسناک جن‌گیری در جنوب ایران!»، وب‌سایت الی‌گشت.]</ref>


==پانویس==
==پانویس==
خط ۷۹: خط ۱۱۰:
==منابع==
==منابع==
{{آغاز منابع}}
{{آغاز منابع}}
*قرآن کریم.
* قرآن کریم.
*«آداب و رسوم ازدواج مردم بلوچ»، وب‌سایت کارناوال، تاریخ درج مطلب: 27 مرداد 1397ش.
* «آداب و رسوم ازدواج مردم بلوچ»، وب‌سایت کارناوال، تاریخ درج مطلب: ۲۷ مرداد ۱۳۹۷ش.
*اصل‌مرز، مهدی و دیگران، «مطالعه ریشه‌های دینی و اسطوره‌ای آیین زار بر مبنای دیالکتیک امر قدسی الیاده»، نامۀ انسان‌شناسی، سال نوزدهم، شمارۀ 34، بهار و تابستان 1401ش.
* اصل‌مرز، مهدی و دیگران، «مطالعه ریشه‌های دینی و اسطوره‌ای آیین زار بر مبنای دیالکتیک امر قدسی الیاده»، نامهٔ انسان‌شناسی، سال نوزدهم، شمارهٔ ۳۴، بهار و تابستان ۱۴۰۱ش.
*امام خمینی، روح الله، تحریرالوسیله، نجف، دارالکتب العلمیه، چاپ دوم، 1390ش.
* امام خمینی، روح‌الله، تحریرالوسیله، نجف، دارالکتب العلمیه، چاپ دوم، ۱۳۹۰ش.
*«اینجا قشم است؛ مراسم زار که در آن جن‌گیری می‌کنند»، وب‌سایت خبرآنلاین، تاریخ درج مطلب: 15 فروردین 1396ش.
* «اینجا قشم است؛ مراسم زار که در آن جن‌گیری می‌کنند»، وب‌سایت خبرآنلاین، تاریخ درج مطلب: ۱۵ فروردین ۱۳۹۶ش.
*«تسخیرزدایی در مراسم «زار»/ هرآنچه باید از یک آیین عجیب در جنوب ایران بدانید! + عکس»، باشگاه خبرنگاران جوان، تاریخ درج مطلب: 19 آذر 1397ش.
* «تسخیرزدایی در مراسم «زار» / هرآنچه باید از یک آیین عجیب در جنوب ایران بدانید! + عکس»، باشگاه خبرنگاران جوان، تاریخ درج مطلب: ۱۹ آذر ۱۳۹۷ش.
*جعفری، حمید، «زار»، وب‌سایت مرکزدائرة‌المعارف بزرگ اسلامی، تاریخ درج مطلب: 1 آذر 1400ش.
* جعفری، حمید، «زار»، وب‌سایت مرکزدائرةالمعارف بزرگ اسلامی، تاریخ درج مطلب: ۱ آذر ۱۴۰۰ش.
*خبری، محمدعلی و پورجعفر، محمدرضا، «انعکاس مراسم آیین زار در چهار نمایش»، مجلۀ صحنه، شمارۀ 31، تیر 1385ش.
* خبری، محمدعلی و پورجعفر، محمدرضا، «انعکاس مراسم آیین زار در چهار نمایش»، مجلهٔ صحنه، شمارهٔ ۳۱، تیر ۱۳۸۵ش.
*دبیری‌نژاد، رضا و میرمیران، سید مجتبی، «زار ،از خدایی باستانی تا آیینی درمانی در جنوب ایران»، پژوهشنامۀ فرهنگی هرمزگان، شمارۀ 6 و پاییز و زمستان 1394ش.
* دبیری‌نژاد، رضا و میرمیران، سید مجتبی، «زار، از خدایی باستانی تا آیینی درمانی در جنوب ایران»، پژوهشنامهٔ فرهنگی هرمزگان، شمارهٔ ۶ و ۷، پاییز و زمستان ۱۳۹۴ش.
*دهقان، مرجان، «پشت پردۀ زار»، وب‌سایت صبح ساحل‌نیوز، تاریخ درج مطلب: 25 تیر 1398ش.
* دهقان، مرجان، «پشت پردهٔ زار»، وب‌سایت صبح ساحل‌نیوز، تاریخ درج مطلب: ۲۵ تیر ۱۳۹۸ش.
*«درباره مراسم زاردرمانی که در آن جن را از جسم فرد خارج میکنند!»، وب‌سایت سرپوش، تاریخ درج مطلب: 9 مهر 1398ش.
* «دربارهٔ مراسم زاردرمانی که در آن جن را از جسم فرد خارج می‌کنند!»، وب‌سایت سرپوش، تاریخ درج مطلب: ۹ مهر ۱۳۹۸ش.
*دهخدا، علی‌اکبر، لغت‌نامه، وب‌سایت مؤسسۀ لغت‌نامۀ دهخدا و مرکز بین‌المللی آموزش زبان فارسی، تاریخ بازدید: 14 آبان 1402ش.
* دهخدا، علی‌اکبر، لغت‌نامه، وب‌سایت مؤسسهٔ لغت‌نامهٔ دهخدا و مرکز بین‌المللی آموزش زبان فارسی، تاریخ بازدید: ۱۴ آبان ۱۴۰۲ش.
*ریاحی، علی، زار و باد و بلوچ، تهران، کتابخانۀ ظهوری، 1397ش.
* ریاحی، علی، زار و باد و بلوچ، تهران، کتابخانهٔ ظهوری، ۱۳۹۷ش.
*زاویه، سعید و اصل‌مرز، مهدی، «مطالعۀ ریشه‌های فرهنگی و روان‌شناختی آیین زار»، ‌پژوهش‌های انسان‌شناسی ایران، دورۀ سوم، شمارۀ 1، بهار و تابستان 1392ش.
* زاویه، سعید و اصل‌مرز، مهدی، «مطالعهٔ ریشه‌های فرهنگی و روان‌شناختی آیین زار»، پژوهش‌های انسان‌شناسی ایران، دورهٔ سوم، شمارهٔ ۱، بهار و تابستان ۱۳۹۲ش.
*زاویه، سعید و اصل مرز، مهدی، «مطالعۀ تطبيقي آيين زار در ایران و سودان»، هنرهای زیبا- هنرهای نمایشی و موسیقی، شمارۀ 42، پاییز و زمستان 1389ش.
* زاویه، سعید و اصل مرز، مهدی، «مطالعهٔ تطبیقی آیین زار در ایران و سودان»، هنرهای زیبا- هنرهای نمایشی و موسیقی، شمارهٔ ۴۲، پاییز و زمستان ۱۳۸۹ش.
*ساعدی، غلام‌حسین، اهل هوا، تهران، مؤسسۀ مطالعات و تحقیقات اجتماعی، 1345ش.
* ساعدی، غلام‌حسین، اهل هوا، تهران، مؤسسهٔ مطالعات و تحقیقات اجتماعی، ۱۳۴۵ش.
*«عقیده به «جن» نشانه تأثیرپذیری قرآن از فرهنگ جاهلی!»، وب‌سایت آئین رحمت، تاریخ بازدید: 7 آذر 1402ش.
* «عقیده به «جن» نشانه تأثیرپذیری قرآن از فرهنگ جاهلی!»، وب‌سایت آئین رحمت، تاریخ بازدید: ۷ آذر ۱۴۰۲ش.
*«مراسم زار؛ مراسم ترسناک جن‌گیری در جنوب ایران!»، وب‌سایت الی‌گشت، تاریخ درج مطلب: 19 آبان 1403ش.
* «مراسم زار؛ مراسم ترسناک جن‌گیری در جنوب ایران!»، وب‌سایت الی‌گشت، تاریخ درج مطلب: ۱۹ آبان ۱۴۰۳ش.
*معیری، مائده، «زارگیری آیینی مرتبط با جنیان در جنوب ایران»، وب‌سایت مجلۀ آردمگ، تاریخ درج مطلب: 20 آذر 1398ش.
* معیری، مائده، «زارگیری آیینی مرتبط با جنیان در جنوب ایران»، وب‌سایت مجلهٔ آردمگ، تاریخ درج مطلب: ۲۰ آذر ۱۳۹۸ش.
*مقدم، غزل، «نگاهی بر آیین موسیقی درمانی زار»، وب‌سایت ایران موزیکولوژی، تاریخ درج مطلب: 8 اکتبر 2022م.
* مقدم، غزل، «نگاهی بر آیین موسیقی درمانی زار»، وب‌سایت ایران موزیکولوژی، تاریخ درج مطلب: ۸ اکتبر ۲۰۲۲م.
*«نظر مراجع تقلید درباره جن و جن‌گیری»، وب‌سایت فرارو، تاریخ درج مطلب: 4 تیر 1390ش.
* «نظر مراجع تقلید دربارهٔ جن و جن‌گیری»، وب‌سایت فرارو، تاریخ درج مطلب: ۴ تیر ۱۳۹۰ش.
*نقوی، حسام‌الدین، «مؤلفه‌های بینش اسطوره‌ای در مراسم «زار» نمونۀ موردی در بندرعباس»، پژوهش‌نامۀ فرهنگی هرمزگان، شمارۀ 6 و 7، 1392ش.
* نقوی، حسام‌الدین، «مؤلفه‌های بینش اسطوره‌ای در مراسم «زار» نمونهٔ موردی در بندرعباس»، پژوهش‌نامهٔ فرهنگی هرمزگان، شمارهٔ ۶ و ۷، ۱۳۹۲ش.
*وحیدی، شقایق، «مراسم زار چیست و کجا برگزار می‌شود؟»، وب‌سایت کجارو، تاریخ درج مطلب: 22 شهریور 1401ش.
* وحیدی، شقایق، «مراسم زار چیست و کجا برگزار می‌شود؟»، وب‌سایت کجارو، تاریخ درج مطلب: ۲۲ شهریور ۱۴۰۱ش.
 
{{پایان منابع}}
[[رده:ویکی‌زندگی]]
[[رده:خرده‌فرهنگ]]
[[رده:خرافات فرهنگی]]

نسخهٔ کنونی تا ۲۵ آبان ۱۴۰۴، ساعت ۰۸:۴۰

آیین زار در استان هرمزگان


آیین زار؛ رسمی دیرین و خرافی در جنوب ایران برای درمان برخی بیماری‌های روانی.

باور به زار و اثرگذاری آن در جسم و روان انسان‌ها، ریشه در انگاره‌های شناختی دارد که در سده‌های گذشته از طریق برده‌های آفریقایی به خرده‌فرهنگ مردمان جنوب ایران، وارد شده است. بر اساس این انگاره، زار یک باد کافر است که جن به همراه دارد و با ورود به بدن انسان، او را به انواع بیماری گرفتار می‌کند. بر اساس آموزه‌های اسلام، جن، موجودی واقعی است؛ اما انگاره‌های جن‌زدگی مانند زار و آیین درمانی آن، ریشه در خرافات و نادانسته‌های بشر دارد. از منظر روان‌شناسی، آنچه در خرده‌فرهنگ جنوب ایران زار گفته می‌شود، گونه‌ای از اختلال روانی است که از وضعیت اجتماعی، محیطی، حوادث طبیعی و باورهای فرهنگی، ناشی می‌شود.

تعریف آیین زار

[ویرایش | ویرایش مبدأ]

زار به‌معنای ناتوانی، گریه و نالهٔ سوزناک است.[۱] زار در خرده‌فرهنگ مردم جنوب ایران، نام یک باد خطرناک و قدرتمند است که درون و بیرون خاک را کنترل می‌کند و با ورود به بدن انسان، او را بیمار می‌سازد. به مبتلای زار، مَرکَب یا فَرَس گفته می‌شود.[۲] از این منظر، ابتلای به زار، نوعی بیماری روانی است که با علائم جسمانی آغاز می‌شود. پس از مراجعه به پزشکان و عدم درمان، بیماران به جادوپزشکانی با عنوان‌های بابازار یا مامازار مراجعه می‌کنند. این جادوپزشکان با تشخیص اینکه بیمار به زار یا بادها دچار شده است، با برگزاری آیین زار به درمان بیمار می‌پردازند تا ارواح یا بادهایی که بیمار را تسخیر کرده‌اند، از جسم او خارج شوند.[۳]

تاریخچه آیین زار

[ویرایش | ویرایش مبدأ]
زنان در حال نواختن موسیقی برای مراسم زار در مصر
زنان در حال نواختن موسیقی برای مراسم زار در مصر

باور به وجود یک جن با نام زار، از سرزمین حبشه به جهان اسلام راه یافته است.[۴] ریشهٔ آیین زار نیز به شمنیسم سیبری بازمی‌گردد.[۵] زار در فرهنگ ایران و مردمان جنوب ایران و حتی کشورهای جنوب خلیج فارس ریشه ندارد؛ بلکه در اثر تعامل با مناطق آفریقایی[۶] از قرن نوزدهم میلادی و از طریق سواحل به‌ویژه بندرعباس، وارد ایران شده[۷] و با فرهنگ بومی مردم جنوب ایران و جزایر خلیج‌فارس درآمیخته است.[۸]

انواع زار

[ویرایش | ویرایش مبدأ]

زار، انواع متفاوتی دارد که این تفاوت‌ها در نوع ریتم، حرکات و اوراد و آوازها نمود پیدا می‌کند. آشنایان به آیین زار، از سیزده نوع زار متفاوت نام می‌برند که عبارت‌اند از: متوری، شیخ شنگر، دینگه مارو، ام‌گاره، بومریوم، چین یاسه، په‌په، دایک، بوجمبه، بابور، نمرود، تقروری و قصاص. برخی از بابازارها و مامازارها دینگه‌مارو را جزو انواع زار محسوب نمی‌کنند و به دوازده نوع زار باور دارند.[۹]

درمان‌گران زار

[ویرایش | ویرایش مبدأ]
عباس سمایی بابازار در شهر میناب
عباس سمایی معروف به بابازار در شهر میناب

هر باد، درمان‌گر مخصوص دارد؛ اما گاهی یک شخص می‌تواند بر چند نوع باد تسلط پیدا کند.[۱۰] افرادی که از بادها جان سالم به در می‌برند، «اهل هوا» نامیده می‌شوند[۱۱] که درمان‌گر زار هستند.[۱۲] باور عامیانه بر این است که این بیماری‌ها با دارو بهبود نمی‌یابند؛ بلکه با آیین خاصی با استفاده از دهل و تنبیره/تمبیره درمان می‌شوند.[۱۳]

میان درمان‌گران زار، سلسله‌مراتبی برقرار است و به تعداد خون‌هایی که در مراسم زار خورده یا تعداد بادهایی که بر آن مسلط شده، بستگی دارد.[۱۴] رئیس زاریان (اهل هوا) اگر مرد باشد، بابازار و اگر زن باشد، مامازار گفته می‌شود. حرفهٔ بابازاری و مامازاری ارثی است و ماما و بابا طی مراسم خاصی، جانشین خود را تعیین می‌کنند. اگر یک درمان‌گر بدون جانشین از دنیا برود، اهل هوا یا زاریان جمع می‌شوند و جانشین او را تعیین می‌کنند.[۱۵]

کار این جادوپزشکان، سحر، جادو، عزایم‌خوانی و افسونگری برای احضار و تسخیر روح یا جن و اخراج آن از بدن با هدف درمان بیمار است. جادوپزشکان مانند شمن‌ها کار برقراری ارتباط میان ارواح و انسان‌ها و کنترل و تسخیر ارواح را انجام می‌دهند. جن‌گیران نیز همچون شمن‌ها در مراسم جن‌گیری با طبل‌کوبی، خواندن آواز و اوراد، نوعی حالت گسستگی ذهنی می‌یابند و به خلسه فرومی‌روند. همین حالت خلسه و جذبه در هم‌کیشان حاضر در مراسم و جن‌زدگان نیز پدید می‌آید. در این فضا، جن‌گیران یا شمن‌ها ارواح را فرامی‌خوانند و آنها را مطیع و فرمانبردار خود می‌کنند و از آنها در برآوردن خواسته‌های‌شان یاری می‌طلبند.[۱۶]

بابازار و مامازار با نواختن سازهای دهل و تنبیره، افراد بادزده را درمان کرده و از آن پس، بیمار مانند درمانگرش هویت اجتماعی تازه‌ای پیدا می‌کند و در این هویت جدید، دیگر احساس ضعف نمی‌کند و مسئولیت‌های جدیدی بر عهده می‌گیرد.[۱۷]

ممنوعیت‌های درمان‌گران زار

[ویرایش | ویرایش مبدأ]

هرکس که در جرگهٔ درمانگران زار جای دارد، باید همواره پاکیزه و آراسته باشد. او موظف است لباسِ تمیز و سفید بپوشد، تن خود را همواره پاک نگه دارد و خوشبو باشد. همچنین باید از محرمات اهل هوا دور بماند و به این پرهیزها پایبند باشد، ازجمله:

  • دست زدن به مرده یا هر چیزی که موجب ناپاکی شود، بر درمان‌گران زار حرام است.
  • تماس با نجاسات و آلوده کردن خود ممنوع است.
  • رد کردن جارو، لنگهٔ کفش یا غلیان از بالای سر بیمار جایز نیست؛ چرا که این کار موجب آزار و ناخشنودی بادها می‌شود.
  • پوشیدن لباس کثیف برای درمانگر زار جایز نیست و باید همواره پاکیزه باشد.
  • اگر کسی بخواهد سیگار خود را با سرِ قلیانِ درمان‌گر زار روشن کند، باید پیش از آن اجازه بگیرد؛ در غیر این صورت، بادِ آن شخص، مرکب فرد تحت تأثیر زار را آزار خواهد داد.
  • نوشیدن می و مستی و همچنین نزدیکی با غیر همسر، برای درمانگر زار حرام است و انجام آن موجب خشم نیروهای معنوی مرتبط با زار می‌شود.[۱۸]

تشخیص زارزدگی

[ویرایش | ویرایش مبدأ]
تصویری از یک مامازا در کنار بیمار
تصویری از یک مامازا در کنار بیمار

زار را از زبان و صدای آن می‌شناسند که نشان می‌دهد از کجا و از کدام منطقه آمده است. این تشخیص معمولاً توسط بابازار یا مامازار انجام می‌شود. بابازار برای تأیید اینکه فرد واقعاً به نوعی باد یا زار گرفتار است، نوعی داروی گیاهی را روی بدن فرد می‌مالد و همچنین معجونی دیگر از داروهای گیاهی به او می‌خوراند. وقتی زار به حالت ظاهر شدن درمی‌آید، با خوردن خون یا در حالت خاصی، از درون کالبد شخص مبتلا و با حنجره او با بابازار یا مامازار صحبت می‌کند و از منطقه یا دیاری که آمده، سخن می‌گوید. بعد از اینکه بابازار یا مامازار مطمئن شد بیمار دچار زار شده است، تا زمانی که مراسم لازم برای برآورده کردن خواسته‌های زار برگزار شود، بر بازوی بیمار، شیء یا مقداری پول به‌عنوان ودیعه می‌بندد و از زار فرصت می‌خواهد تا در اولین فرصت، مراسم را برپا کند.[۱۹]

علائم زارزدگی

[ویرایش | ویرایش مبدأ]

در باور عامیانه، بادهای خبیث یا همان زار بیشتر سراغ قشر ضعیف جامعه، سیاه‌پوستان،[۲۰] تهی‌دستان، جاشوان و غواصان فقیر می‌رود.[۲۱] زارزدگی با علائمی چون حملهٔ قلبی، سردرد، چشم‌درد، کمردرد، بی‌حرکتی و خودفرورفتگی شروع می‌شود و بدن، رعشه پیدا کرده و فرد مبتلا رفتارهای ناهنجار انجام می‌دهد.[۲۲] فرد مبتلا در دوره‌های نامشخص با واقعیت‌ها قطع ارتباط می‌کند و اشباحی را می‌بیند که قصد آزار او را دارند؛ حرف‌های نامفهوم به زبان می‌آورد؛ دوزانو می‌نشیند و سر خود را به دو طرف تکان می‌دهد و بعد از چند دقیقه، همه‌چیز را فراموش می‌کند. در این صورت زار او را وادار به کارهای مورد علاقهٔ خود می‌کند.[۲۳]

درمان زار

[ویرایش | ویرایش مبدأ]

پیش‌مراسم زار

[ویرایش | ویرایش مبدأ]
زدن بیمار در مراسم آیین زار جهت خارج شدن جن از بدن وی
زدن بیمار در مراسم آیین زار جهت خارج شدن جن از بدن وی

پس از اطمینان مامازار یا بابازار از ابتلای فردی به زار، او را به مدت هفت روز از دیدن سگ، مرغ و جنس مخالف (محرم یا نامحرم) بازمی‌دارد. معمولاً بیمار را به مکانی خالی منتقل کرده و بابازار یا مامازار شب‌ها بدن او را با داروی مخصوصی به نام گِره کوه می‌پوشاند. این دارو از ۲۱ ماده از جمله زعفران، ریحان، بوخش، هل، جوز، زبان جوجه (گیاهی کوهی) و گشت تهیه می‌شود. تمام این مواد شبانه در گلاب خیسانده شده و برای پوشاندن بدن بیمار به کار می‌روند. پس از پایان دوره انزوا، خاک هفت‌راه را با هفت برگ گیاه بی‌خار مخلوط کرده و همراه داروی گره کوه بر بدن بیمار می‌زنند. جن باید پیش از شروع مراسم از بدن او خارج شود. برای این منظور، بیمار را می‌خوابانند و شست پاهای او را با موی بز می‌بندند. سپس مقداری روغن ماهی زیر بینی بیمار می‌مالند و چند تار موی بز را سوزانده و زیر بینی او می‌گیرند. در این مرحله، بابازار یا مامازار با چوب خیزران بر بدن بیمار می‌زند و جن را تهدید می‌کند. پس از مدت کوتاهی، جن با جیغ و ناله از بدن بیمار خارج می‌شود؛ اما هنوز تأثیر باد در سر فرد باقی است و برای رفع کامل آن، مراسم زار یا مراسم بازی برگزار می‌شود. روز قبل از مراسم زار، یکی از زنان اهل هوا با در دست گرفتن خیزران، درِ خانه‌های دیگر اهل هوا را می‌زند تا آنها را به شرکت در مراسم بازی دعوت کند. این دعوت‌نامه‌ها عمدتاً متوجه دختران جوانی است که صدای خوش دارند. این دختران در مراسم بازی همراه با مردان می‌خوانند و هم‌آوازی می‌کنند. پیش از آغاز مراسم، سفره‌ای مفصل با انواع غذاها و گیاهان معطر پهن می‌شود. در این سفره میوه کنار، خرما، گوشت قربانی و خونی قرار داده می‌شود که فرد مبتلا باید از آنها بخورد. این خون معمولاً متعلق به بز قربانی شده در همان مجلس است.[۲۴]

مراسم زار

[ویرایش | ویرایش مبدأ]
سفره آیین زار
سفره آیین زار

جهت رهایی مَرکَب از شر زار، آیین خاصی با حضور زنان و مردان اهل هوا یا زاریان برگزار می‌شود. زاریان معتقدند که پس از خارج شدن جن از بدن بیمار، باد در سر او باقی می‌ماند و برای به زیر آوردن و به زبان آوردن آن، خون، سفره و شعر نیاز است.[۲۵] اهل زار بر این باور هستند که هر زار با آهنگ ویژه‌ای رام می‌شود. موسیقی نواخته می‌شود.[۲۶] بازی زار، بخش مهم و اصلی آیین زار است. این مراسم ۳ تا ۷ و گاهی تا ۱۴ شب به طول می‌انجامد. در این مراسم حداقل ۲۵۰ تا ۳۰۰ نفر زاریان باید شرکت کنند. در پایان این دوره، بیمار را با آب هفت دریا که بابا یا ماما در روزهای دوشنبه یا چهارشنبه طی مراسمی از نقطهٔ خاص دریا آورده، غسل می‌دهند و سه بار از زیر قرآن که در پارچهٔ سفید یا سبز پیچانده شده، رد کرده و راهی خانه می‌کنند. اگر در چند مرحله از این کار، نتیجه‌ای حاصل نشود، از بیمار قطع امید می‌شود.[۲۷]

موسیقی زار

[ویرایش | ویرایش مبدأ]

به تعداد زارها برای رام‌کردن آنها آهنگ‌های متنوعی وجود دارد. درمان‌گران زار بر این باورند که از طریق موسیقی می‌توانند با بادها ارتباط برقرار کرده و آنها را به مراسم زار فراخوانند. آنها با نواختن سازها، بادها را بیدار می‌کنند و زارها از طریق مجرای سازها به مراسم راه می‌یابند. به همین دلیل، در این موسیقی، ریتم بر آواز و ملودی اولویت دارد و نیازی به پرخوانی نیست. بیشتر سازهای مورد استفاده در مراسم زار، سازهای کوبه‌ای ممبرانوفون بومی منطقه هستند. در این سازها صدا از لرزش یک پوست کشیده شده برمی‌آید.[۲۸] آلات موسیقی شامل دُهل مودندو، گپ‌دُهل و دُهل کسر، دایره، تمبوره، سارنگی، زَمَری (سازمتوری)، نی، قره‌نی/ زمری، بمبو و لوازم جانبی دیگری مانند چوب خیزران است. تعداد خیزران‌ها و نوع تزیین آن، نشان شوکت و قدرت بابا یا مامازار است.[۲۹]

هنگام ورود به مراسم زار، همه افراد به عنوان تبرک، دست روی سازها و سپس بر صورت خود می‌کشند و در گوشه‌ای می‌نشینند. معمولاً بابازار یا مامازار در ابتدای مجلس به سراغ ساز مودندو می‌رود یا با دهل‌های بزرگ در صدر مجلس قرار می‌گیرد. مودندو بزرگ‌ترین دهل اهل هوا محسوب می‌شود؛ آن را بر روی سه‌پایه قرار می‌دهند و معمولاً بابازار پشت آن می‌نشیند. کنار مودندو، یک دهل معمولی و در کنار آن دهل کسر قرار دارد. تمام این سازها باید در یک ردیف باشند. در ابتدا، بابازار شروع به نواختن می‌کند و زمانی که کمی اوج گرفت، دیگران نیز با او همراهی کرده و می‌خوانند. آوازها و اشعار مردم بومی آفریقا در مراسم مشابه، به زبان بومی خودشان است؛ اما در مراسم زار، ابتدا به زبان عربی می‌خوانند و پس از مدتی، اشعاری به زبان مخصوص مردم سواحل جنوب خوانده می‌شود که کمتر کسی آنها را متوجه می‌شود.[۳۰]

قوانین مراسم

[ویرایش | ویرایش مبدأ]
تحویل استکان و فنجان به خادم مجلس آیین زار
در آیین زار استکان و فنجان به خادم مجلس تحویل داده می‌شود.

هنگام ورود به مجلس زار، افراد کفش‌های خود را بیرون می‌گذارند و بدون سلام کردن، در کنار درمان‌گر زار می‌نشینند. در این مجلس، هیچ‌کس نباید با صدای بلند صحبت کند و بلکه بهتر است سکوت برقرار باشد. اگر در مجلس زار چای یا قهوه سرو شود، پس از نوشیدن، نباید استکان یا فنجان را زمین گذاشت و همه باید منتظر بمانند تا خادم مجلس ظرف را از آنها تحویل بگیرد. مراسم زار به‌صورت نشسته باید انجام شود. این مجلس به‌طور معمول در فضای باز اجرا می‌شود و همه اهل هوا حلقه می‌زنند و فرد مبتلا در میان این دایره می‌نشیند. در طی مراسم هیچ‌کس نباید مجلس زار را ترک کند.[۳۱]

در ایام ماه محرم و صفر، انجام این مراسم ممنوع است. حتی در شرایط اورژانسی بیمار، در صورت عدم امکان اجرای موسیقی زار، از بیمار خواسته می‌شود تا پایان یافتن ایام سوگواری صبر کند.[۳۲] در مجلس زار، آوردن نام خداوند، پیامبران و ائمهٔ حرام است و اگر نام یکی از مقدسین بر زبان یکی از اهل مجلس آورده شود، زار به هیچ‌وجه پایین نمی‌آید و رام نمی‌شود.[۳۳]

پراکندگی جغرافیایی آیین زار

[ویرایش | ویرایش مبدأ]

مراسم زار در بیشتر شهرهای جنوبی ایران رواج دارد. می‌توان اشکال گوناگونی از این مراسم یا آیین‌های مشابه را در این منطقه مشاهده کرد؛ از جمله مراسم گواتی در بلوچستان، زار و نوبان در هرمزگان و خوزستان و زار و شیخ‌فرج در بوشهر.[۳۴] با وجود یکسان بودن شکل عمومی و ساختار کلی مراسم زار در تمام مناطق، تفاوت‌هایی در جزئیات و نام‌گذاری‌های آن وجود دارد.[۳۵]

سایر نقاط جهان

[ویرایش | ویرایش مبدأ]
تصویری از مراسم آیین زار در مصر
تصویری از مراسم آیین زار در مصر

اعتقاد به تسخیر روح یا جن‌زدگی در فرهنگ اقوام و ملل جهان با نام‌های گوناگونی وجود دارد. در نیجریه و شمال آفریقا به آن «بوری»، در سومالی «سار»، در حبشه «زار»، در عمان «زار» و «زیران» (جمع زار) و در سودان با نام‌های زار، زیران و نوبان شناخته می‌شود. در شمال سودان دو نوع زار رایج است؛ «زار-بوری» که عناصری از بوری نیجریه را دارد و «زار-تمبورا» که به ارواح خبیث مربوط است و بیماری خطرناکی محسوب می‌شود. امروزه این دو با هم ترکیب شده و به زار معروف هستند. در حبشه، هم مسلمانان و هم مسیحیان معتقدند که زار عمدتاً در رودخانه‌ها و آب‌های جاری زندگی می‌کند. در جنوب سودان، آیین «شاطانا» (ریشه عربی شیطان)، در چاد «لبان شیطان»، در جنوب سواحل کنیا «شَیطانی» و در میان «سِگِجو» های سواحلی زبان در تانزانیا «شطانی» همگی همان آیین زار هستند که نامی متفاوت گرفته‌اند.[۳۶] امروزه آیین زار در خرده‌فرهنگ‌هایی از مصر، اتیوپی، مراکش، کویت، عراق، قطر، عربستان سعودی و هند وجود دارد که با سازها و موسیقی محلی اجرا می‌شود.[۳۷]

آیین زار از نگاه اسلام

[ویرایش | ویرایش مبدأ]

قرآن آشکارا اجنه را آفریدهٔ خداوند معرفی کرده است؛[۳۸] اما آموزه‌های اسلامی چیره‌شدن جنیان بر انسان‌ها را رد می‌کند. از این منظر، ورود زار به‌صورت جن در بدن انسان و آیین درمانی آن، خرافه است.[۳۹] از منظر کارشناسان دینی، جن‌ها برخلاف تصور برخی افراد، کاری به انسان‌ها ندارند و بسیاری از داستان‌ها و باورهای رایج حول آنها معمولاً ناشی از خیالات است. خواندن آیةالکرسی به افرادی که به اوهام مبتلا هستند سفارش شده است تا آرامش بیشتری داشته باشند. احضار جن و جن‌گیری نیز از نظر شرعی جایز نیست و پرداختن به علوم جن‌گیری در اسلام مذمت شده است. بسیاری از مدعیان این امور دروغگو یا خطاکار هستند.[۴۰] همچنین خوردن خون حیوان ذبح‌شده در آیین زار، از نظر فقه اسلامی حرام است.[۴۱]

آیین زار از منظر روان‌شناسی

[ویرایش | ویرایش مبدأ]

روان‌شناسان معتقدند که زارزدگی، نوعی اختلال روانی است که در فرهنگ‌های مختلف با نام‌های گوناگون شناخته می‌شود. این بیماری ممکن است از عوامل اجتماعی و محیطی چون کمبود عاطفه، فقر، پایین‌بودن درآمد، نبود فرصت‌های شغلی، آموزشی و دیگر امکانات زندگی یا در اثر حوادث طبیعی، به وجود بیاید.[۴۲] گاهی همین باورهای فرهنگی، خود سبب بروز چنین اختلالات روانی می‌شوند. در جنوب ایران، بیشتر، افراد فقیر، زنان و طبقات پایین جامعه به زار مبتلا می‌شوند و اکثر بابا یا مامازارها نیز از طبقهٔ پایین جامعه هستند که قرار گرفتن در جمع زاریان، هویت جدیدی به آنها می‌بخشد که در فرهنگ مردم جنوب قابل احترام است و امکانات بسیاری را برای آنها قابل دسترس می‌سازد. بابازار یا مامازار، گاهی بیماری‌های جسمانی مشخصی چون «وبا» را به زار نسبت می‌دهند.[۴۳] مخالفین آیین زار، انگیزهٔ برگزاری آن را سود مادی می‌دانند[۴۴] که در واقع نوعی کلاه‌گذاری است.[۴۵] بابازار یا مامازار از این رهگذر به نام زار، از بیماران طلا، نقره و دیگر اقلام قیمتی می‌گیرند.[۴۶]

نقش موسیقی نیز در این مراسم، مهم است؛ هنگامی که طبل و دهل نواخته می‌شود، فردی که تصور می‌کند جن در حال خروج از بدنش است، به حرکت درمی‌آید و به شدت تکان می‌خورد؛ اما به‌محض قطع‌شدن موسیقی، حرکاتش متوقف می‌شود. این در حالی است که اگر جن واقعاً در کسی حلول کرده باشد، نباید حرکاتش وابسته به شروع و پایان موسیقی باشد. افراد سودجو در قالب بابازار و مامازار بسیاری از بیماری‌های روانی و فشارهای عصبی را به زار نسبت می‌دهند. بیمار نیز با این تصور که جن از بدنش خارج می‌شود و بهبود می‌یابد، هزینه‌های گزافی را متحمل می‌شود. پس از مراسم، تحت تأثیر تلقین، تا مدتی احساس بهتری پیدا می‌کند؛ اما بیماری دوباره بازمی‌گردد و به او گفته می‌شود که باید مراسمی دیگر برپا کند و قربانی بیشتری بدهد.[۴۷]

وضعیت امروزی آیین زار

[ویرایش | ویرایش مبدأ]

با وجود کاهش تدریجی اعتقاد مردم به این باورهای عامیانه، هنوز هم ردپای این انگاره در برخی مناطق جهان دیده می‌شود.[۴۸] آیین زار طی نسل‌ها دچار تغییراتی شده و در هر کشور، عناصری به آن اضافه یا از آن کم شده است. به‌عنوان مثال، موسیقی مخصوص بادهای آرام در هر کشور با توجه به دین و مذهب آن تغییر کرده است؛ اما موسیقی زار همانند حالت اولیه‌اش باقی مانده است. باورهای اهل هوا در سواحل ایران در طول زمان رنگ‌وبوی اسلامی به خود گرفته و اشعار آن که ابتدا جادویی و آفریقایی بود، با اشعاری در مدح پیامبر اسلام جایگزین شده است. امروزه، موسیقی زار به یکی از انواع موسیقی‌های محلی ایران تبدیل شده است.[۴۹] در حال حاضر، اجرای این مراسم در شهرهای بزرگ‌تر جنوب ایران چندان رایج نیست و تنها در روستاهای دورافتاده‌تر این آیین هنوز برگزار می‌شود.[۵۰]

  1. دهخدا، لغت‌نامه، ذیل واژۀ زار.
  2. جعفری، «زار»، وب‌سایت مرکزدائرةالمعارف بزرگ اسلامی.
  3. دبیری‌نژاد و میرمیران، «زار ،از خدایی باستانی تا آیینی درمانی در جنوب ایران»، 1394ش، ص132.
  4. نقوی، «مؤلفه‌های بینش اسطوره‌ای در مراسم «زار» نمونه موردی در بندرعباس»، 1392ش، ص146-148.
  5. زوایه و اصل‌مرز، «مطالعه ریشه‌های فرهنگی و روان‌شناختی آیین زار»، 1392ش، ص128.
  6. دبیری‌نژاد و میرمیران، «زار ،از خدایی باستانی تا آیینی درمانی در جنوب ایران»، 1394ش، ص133.
  7. نقوی، «مؤلفه‌های بینش اسطوره‌ای در مراسم «زار» نمونه موردی در بندرعباس»، 1392ش، ص151.
  8. «جن‌گیری با دف و تنبور / روایتی از مراسم دفع ارواح خبیثه»، خبرگزاری مهر.
  9. زاویه و اصل مرز، «مطالعۀ تطبیقی آیین زار در ایران و سودان»، 1389ش، ص19-18.
  10. زوایه و اصل‌مرز، «مطالعه ریشه‌های فرهنگی و روان‌شناختی آیین زار»، 1392ش، ص133.
  11. زاویه و اصل مرز، «مطالعۀ تطبیقی آیین زار در ایران و سودان»، 1389ش، ص18.
  12. زوایه و اصل‌مرز، «مطالعه ریشه‌های فرهنگی و روان‌شناختی آیین زار»، 1392ش، ص133.
  13. زاویه و اصل مرز، «مطالعۀ تطبیقی آیین زار در ایران و سودان»، 1389ش، ص18.
  14. زوایه و اصل‌مرز، «مطالعه ریشه‌های فرهنگی و روان‌شناختی آیین زار»، 1392ش، ص133.
  15. جعفری، «زار»، وب‌سایت مرکزدائرةالمعارف بزرگ اسلامی.
  16. دبیری‌نژاد و میرمیران، «زار ،از خدایی باستانی تا آیینی درمانی در جنوب ایران»، 1394ش، ص137.
  17. زاویه و اصل مرز، «مطالعۀ تطبیقی آیین زار در ایران و سودان»، 1389ش، ص18.
  18. خبری و پورجعفر، «انعکاس مراسم آیین زار در چهار نمایش»، 1385ش، ص15.
  19. خبری و پورجعفر، «انعکاس مراسم آیین زار در چهار نمایش»، 1385ش، ص12.
  20. «جن‌گیری با دف و تنبور / روایتی از مراسم دفع ارواح خبیثه»، خبرگزاری مهر.
  21. جعفری، «زار»، وب‌سایت مرکزدائرةالمعارف بزرگ اسلامی.
  22. زوایه و اصل‌مرز، «مطالعه ریشه‌های فرهنگی و روان‌شناختی آیین زار»، 1392ش، ص135.
  23. دهقان، «پشت پردۀ زار»، وب‌سایت صبح ساحل.
  24. وحیدی، «مراسم زار چیست و کجا برگزار می‌شود؟»، وب‌سایت کجارو.
  25. جعفری، «زار»، وب‌سایت مرکزدائرةالمعارف بزرگ اسلامی.
  26. ساعدی، اهل هوا، 1345ش، ص46.
  27. جعفری، «زار»، وب‌سایت مرکزدائرةالمعارف بزرگ اسلامی.
  28. وحیدی، «مراسم زار چیست و کجا برگزار می‌شود؟»، وب‌سایت کجارو.
  29. اصل‌مرز و دیگران، «مطالعه ریشه‌های دینی و اسطوره‌ای آیین زار بر مبنای دیالکتیک امر قدسی الیاده»، 1401ش، ص68.
  30. وحیدی، «مراسم زار چیست و کجا برگزار می‌شود؟»، وب‌سایت کجارو.
  31. وحیدی، «مراسم زار چیست و کجا برگزار می‌شود؟»، وب‌سایت کجارو.
  32. «تسخیرزدایی در مراسم «زار»/ هرآنچه باید از یک آیین عجیب در جنوب ایران بدانید! +عکس»، باشگاه خبرنگاران جوان.
  33. ساعدی، اهل هوا، 1345ش، ص45.
  34. وحیدی، «مراسم زار چیست و کجا برگزار می‌شود؟»، وب‌سایت کجارو.
  35. جعفری، «زار»، وب‌سایت مرکزدائرةالمعارف بزرگ اسلامی.
  36. زاویه و اصل مرز، «مطالعۀ تطبیقی آیین زار در ایران و سودان»، 1389ش، ص19.
  37. مقدم، «نگاهی بر آیین موسیقی درمانی زار»، وب‌سایت ایران موزیکولوژی.
  38. سورهٔ الرحمن، آیهٔ 15.
  39. «عقیده به «جن» نشانه تأثیرپذیری قرآن از فرهنگ جاهلی!»، وب‌سایت آئین رحمت.
  40. «نظر مراجع تقلید درباره جن و جن‌گیری»، وب‌سایت فرارو.
  41. امام خمینی، تحریرالوسیله، ج1، 1390ش، ص117.
  42. دهقان، «پشت پرده زار»، وب‌سایت صبح ساحل.
  43. ریاحی، زار و باد و بلوچ، 1397ش، ص2.
  44. زوایه و اصل‌مرز، «مطالعه ریشه‌های فرهنگی و روان‌شناختی آیین زار»، 1392ش، ص144.
  45. معیری، «زارگیری آیینی مرتبط با جنیان در جنوب ایران»، وب‌سایت مجلۀ آردمگ.
  46. جعفری، «زار»، وب‌سایت مرکزدائرةالمعارف بزرگ اسلامی.
  47. «اینجا قشم است؛ مراسم زار که در آن جن‌گیری می‌کنند»، وب‌سایت خبرآنلاین.
  48. «جن‌گیری با دف و تنبور / روایتی از مراسم دفع ارواح خبیثه»، خبرگزاری مهر.
  49. زاویه و اصل مرز، «مطالعۀ تطبیقی آیین زار در ایران و سودان»، 1389ش، ص18.
  50. «مراسم زار؛ مراسم ترسناک جن‌گیری در جنوب ایران!»، وب‌سایت الی‌گشت.
  • قرآن کریم.
  • «آداب و رسوم ازدواج مردم بلوچ»، وب‌سایت کارناوال، تاریخ درج مطلب: ۲۷ مرداد ۱۳۹۷ش.
  • اصل‌مرز، مهدی و دیگران، «مطالعه ریشه‌های دینی و اسطوره‌ای آیین زار بر مبنای دیالکتیک امر قدسی الیاده»، نامهٔ انسان‌شناسی، سال نوزدهم، شمارهٔ ۳۴، بهار و تابستان ۱۴۰۱ش.
  • امام خمینی، روح‌الله، تحریرالوسیله، نجف، دارالکتب العلمیه، چاپ دوم، ۱۳۹۰ش.
  • «اینجا قشم است؛ مراسم زار که در آن جن‌گیری می‌کنند»، وب‌سایت خبرآنلاین، تاریخ درج مطلب: ۱۵ فروردین ۱۳۹۶ش.
  • «تسخیرزدایی در مراسم «زار» / هرآنچه باید از یک آیین عجیب در جنوب ایران بدانید! + عکس»، باشگاه خبرنگاران جوان، تاریخ درج مطلب: ۱۹ آذر ۱۳۹۷ش.
  • جعفری، حمید، «زار»، وب‌سایت مرکزدائرةالمعارف بزرگ اسلامی، تاریخ درج مطلب: ۱ آذر ۱۴۰۰ش.
  • خبری، محمدعلی و پورجعفر، محمدرضا، «انعکاس مراسم آیین زار در چهار نمایش»، مجلهٔ صحنه، شمارهٔ ۳۱، تیر ۱۳۸۵ش.
  • دبیری‌نژاد، رضا و میرمیران، سید مجتبی، «زار، از خدایی باستانی تا آیینی درمانی در جنوب ایران»، پژوهشنامهٔ فرهنگی هرمزگان، شمارهٔ ۶ و ۷، پاییز و زمستان ۱۳۹۴ش.
  • دهقان، مرجان، «پشت پردهٔ زار»، وب‌سایت صبح ساحل‌نیوز، تاریخ درج مطلب: ۲۵ تیر ۱۳۹۸ش.
  • «دربارهٔ مراسم زاردرمانی که در آن جن را از جسم فرد خارج می‌کنند!»، وب‌سایت سرپوش، تاریخ درج مطلب: ۹ مهر ۱۳۹۸ش.
  • دهخدا، علی‌اکبر، لغت‌نامه، وب‌سایت مؤسسهٔ لغت‌نامهٔ دهخدا و مرکز بین‌المللی آموزش زبان فارسی، تاریخ بازدید: ۱۴ آبان ۱۴۰۲ش.
  • ریاحی، علی، زار و باد و بلوچ، تهران، کتابخانهٔ ظهوری، ۱۳۹۷ش.
  • زاویه، سعید و اصل‌مرز، مهدی، «مطالعهٔ ریشه‌های فرهنگی و روان‌شناختی آیین زار»، پژوهش‌های انسان‌شناسی ایران، دورهٔ سوم، شمارهٔ ۱، بهار و تابستان ۱۳۹۲ش.
  • زاویه، سعید و اصل مرز، مهدی، «مطالعهٔ تطبیقی آیین زار در ایران و سودان»، هنرهای زیبا- هنرهای نمایشی و موسیقی، شمارهٔ ۴۲، پاییز و زمستان ۱۳۸۹ش.
  • ساعدی، غلام‌حسین، اهل هوا، تهران، مؤسسهٔ مطالعات و تحقیقات اجتماعی، ۱۳۴۵ش.
  • «عقیده به «جن» نشانه تأثیرپذیری قرآن از فرهنگ جاهلی!»، وب‌سایت آئین رحمت، تاریخ بازدید: ۷ آذر ۱۴۰۲ش.
  • «مراسم زار؛ مراسم ترسناک جن‌گیری در جنوب ایران!»، وب‌سایت الی‌گشت، تاریخ درج مطلب: ۱۹ آبان ۱۴۰۳ش.
  • معیری، مائده، «زارگیری آیینی مرتبط با جنیان در جنوب ایران»، وب‌سایت مجلهٔ آردمگ، تاریخ درج مطلب: ۲۰ آذر ۱۳۹۸ش.
  • مقدم، غزل، «نگاهی بر آیین موسیقی درمانی زار»، وب‌سایت ایران موزیکولوژی، تاریخ درج مطلب: ۸ اکتبر ۲۰۲۲م.
  • «نظر مراجع تقلید دربارهٔ جن و جن‌گیری»، وب‌سایت فرارو، تاریخ درج مطلب: ۴ تیر ۱۳۹۰ش.
  • نقوی، حسام‌الدین، «مؤلفه‌های بینش اسطوره‌ای در مراسم «زار» نمونهٔ موردی در بندرعباس»، پژوهش‌نامهٔ فرهنگی هرمزگان، شمارهٔ ۶ و ۷، ۱۳۹۲ش.
  • وحیدی، شقایق، «مراسم زار چیست و کجا برگزار می‌شود؟»، وب‌سایت کجارو، تاریخ درج مطلب: ۲۲ شهریور ۱۴۰۱ش.