پیشنویس:عاقبت بخیری: تفاوت میان نسخهها
زهرا غلامی (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
زهرا غلامی (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (یک نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
'''عاقبت بخیری'''؛ | '''عاقبت بخیری'''؛ | ||
اصطلاح '''«عاقبت بخیری»''' از عمیقترین و رایجترین دعاها و تکهکلامها در فرهنگ ایرانی و ادبیات عامه است. این عبارت فراتر از یک تعارف ساده، ریشه در باورهای مذهبی، فرهنگی و روانشناختی ایرانیان دارد و نهتنها موفقیت دنیوی، بلکه پیروزی معنوی و اخروی را نیز در بر میگیرد؛ آرزویی نهایی برای مسلمانان فارسیزبان که زندگی با ایمان، توبه و رضایت الهی به پایان رسد. همچنین عاقبتبخیری یا حسن عاقبت، بهمعنای پایان نیک زندگی انسان با حفظ کرامت انسانی و در حالی که ایمان به خدا در دلش استوار است، یکی از مهمترین آموزههای دینی بهشمار میرود که در آیات متعدد قرآن، روایات معصومان و دعاهای آنان بر آن تأکید فراوان شده است. | |||
== مفهومشناسی == | |||
از نظر لغوی «عاقبت» به معنی پایان و سرانجام<ref>[https://vajehyab.com/dehkhoda/%D8%B9%D8%A7%D9%82%D8%A8%D8%AA دهخدا، لغتنامه، ذیل واژه عاقبت.]</ref> و «بخیر» به معنی نیکی و رستگاری است<ref>[https://vajehyab.com/dehkhoda/%D8%A8%D8%AE%DB%8C%D8%B1-2 دهخدا، لغتنامه، ذیل واژه بخیر.]</ref> و عاقبت بخیری یعنی آرزو و دعا کردن برای اینکه پایان کار، زندگی یا یک مسیر مشخص، به نیکی، سعادت و آرامش ختم شود.<ref>[https://vajehyab.com/dehkhoda/%D8%B9%D8%A7%D9%82%D8%A8%D8%AA-%D8%A8%D8%AE%DB%8C%D8%B1 دهخدا، لغتنامه، ذیل واژه عاقبت بخیر.]</ref> در فرهنگ عامۀ مردم، این باور وجود دارد که شروع خوب مهم است، اما پایان خوب از آن هم مهمتر است. اینکه انسان در طول مسیر زندگی دچار لغزش نشود و در نهایت با سربلندی (چه دنیوی و چه معنوی) زندگی را ترک کند. در نگاه دینی نیز «عاقبتبخیری» بهمعنای ختم زندگی با ایمان و شرافت انسانی است و نقطهٔ مقابل «بدعاقبتی» محسوب میشود.<ref>حسینی، عاقبتبهخیری، ۱۳۸۴ش، ص۱۰.</ref> | |||
== کاربرد == | |||
اصطلاح «عاقبت بخیری» در موقعیتهای مختلفی استفاده میشود که هر کدام بار معنایی خاصی دارند: | |||
الف) '''بهعنوان تشکر و قدردانی''': که بسیار رایج هم است. وقتی کسی بهویژه جوانترها کاری برای بزرگتری انجام میدهند، آنها معمولاً بهجای گفتن مرسی یا ممنون، میگویند: پیر شی الهی، عاقبت بخیر بشی.» یا عبارت «دستت درد نکنه، عاقبتت بخیر.» در اینجا گوینده احساس میکند کاری که برایش انجام شده ارزشمند است و میخواهد با دعایی که تضمینکنندۀ آینده فرد است، آن را جبران کند. | |||
ب) '''ابراز نگرانی برای آیندۀ کسی''': وقتی شخصی مثل فرزند یا جوانی، در مسیری قدم گذاشته که پرخطر یا اشتباه بهنظر میرسد، اطرافیان با نگرانی میگویند: «خدا عاقبت این بچه رو بخیر کنه.» در اینجا عاقبت بخیری بهمعنای نجات یافتن از سرنوشت شوم یا بازگشت به راه درست است. | |||
ج) '''در مواجهه با شرایط پیچیده و نامعلوم''': وقتی اوضاع جامعه یا شرایط زندگی بههمریخته است و آینده مبهم است، مردم به هم میگویند: «خدا عاقبت همهمون رو بخیر بگذرونه.» که نوعی پناه بردن به امید در برابر ترس از آیندهای نامعلوم است. | |||
د) '''دعای والدین برای فرزندان''': یکی از دعاهای همیشگی پدر و مادرها سر سجاده یا در لحظات احساسی: «عاقبت بخیر بشی مادر/پدر.» و این بالاترین سطح دعای خیر در فرهنگ خانوادههای ایرانی است. | |||
البته اغلب در مکالمات روزمره، وقتی کسی به دیگری میگوید '''«عاقبت بخیر بشی»'''، در واقع برای شخص مقابل خود آرزو میکند که ''مسیر زندگیاش طوری باشد که وقتی به گذشته نگاه میکند پشیمان نبوده و پایان زندگیاش همراه با آرامش، آبرو و رستگاری باشد.'' | |||
== پانویس == | == پانویس == | ||
| خط ۹: | خط ۲۵: | ||
== منابع == | == منابع == | ||
* حسینی، سیدحسین، عاقبتبهخیری، قم، مرکز پژوهشهای اسلامی صدا و سیما، ۱۳۸۴ش. | |||
* دهخدا، علیاکبر، لغتنامه، وبسایت واژهیاب، تاریخ بازدید: 9 آذر 1404ش. | |||
نسخهٔ کنونی تا ۹ آذر ۱۴۰۴، ساعت ۱۴:۴۱
عاقبت بخیری؛
اصطلاح «عاقبت بخیری» از عمیقترین و رایجترین دعاها و تکهکلامها در فرهنگ ایرانی و ادبیات عامه است. این عبارت فراتر از یک تعارف ساده، ریشه در باورهای مذهبی، فرهنگی و روانشناختی ایرانیان دارد و نهتنها موفقیت دنیوی، بلکه پیروزی معنوی و اخروی را نیز در بر میگیرد؛ آرزویی نهایی برای مسلمانان فارسیزبان که زندگی با ایمان، توبه و رضایت الهی به پایان رسد. همچنین عاقبتبخیری یا حسن عاقبت، بهمعنای پایان نیک زندگی انسان با حفظ کرامت انسانی و در حالی که ایمان به خدا در دلش استوار است، یکی از مهمترین آموزههای دینی بهشمار میرود که در آیات متعدد قرآن، روایات معصومان و دعاهای آنان بر آن تأکید فراوان شده است.
مفهومشناسی
[ویرایش | ویرایش مبدأ]از نظر لغوی «عاقبت» به معنی پایان و سرانجام[۱] و «بخیر» به معنی نیکی و رستگاری است[۲] و عاقبت بخیری یعنی آرزو و دعا کردن برای اینکه پایان کار، زندگی یا یک مسیر مشخص، به نیکی، سعادت و آرامش ختم شود.[۳] در فرهنگ عامۀ مردم، این باور وجود دارد که شروع خوب مهم است، اما پایان خوب از آن هم مهمتر است. اینکه انسان در طول مسیر زندگی دچار لغزش نشود و در نهایت با سربلندی (چه دنیوی و چه معنوی) زندگی را ترک کند. در نگاه دینی نیز «عاقبتبخیری» بهمعنای ختم زندگی با ایمان و شرافت انسانی است و نقطهٔ مقابل «بدعاقبتی» محسوب میشود.[۴]
کاربرد
[ویرایش | ویرایش مبدأ]اصطلاح «عاقبت بخیری» در موقعیتهای مختلفی استفاده میشود که هر کدام بار معنایی خاصی دارند:
الف) بهعنوان تشکر و قدردانی: که بسیار رایج هم است. وقتی کسی بهویژه جوانترها کاری برای بزرگتری انجام میدهند، آنها معمولاً بهجای گفتن مرسی یا ممنون، میگویند: پیر شی الهی، عاقبت بخیر بشی.» یا عبارت «دستت درد نکنه، عاقبتت بخیر.» در اینجا گوینده احساس میکند کاری که برایش انجام شده ارزشمند است و میخواهد با دعایی که تضمینکنندۀ آینده فرد است، آن را جبران کند.
ب) ابراز نگرانی برای آیندۀ کسی: وقتی شخصی مثل فرزند یا جوانی، در مسیری قدم گذاشته که پرخطر یا اشتباه بهنظر میرسد، اطرافیان با نگرانی میگویند: «خدا عاقبت این بچه رو بخیر کنه.» در اینجا عاقبت بخیری بهمعنای نجات یافتن از سرنوشت شوم یا بازگشت به راه درست است.
ج) در مواجهه با شرایط پیچیده و نامعلوم: وقتی اوضاع جامعه یا شرایط زندگی بههمریخته است و آینده مبهم است، مردم به هم میگویند: «خدا عاقبت همهمون رو بخیر بگذرونه.» که نوعی پناه بردن به امید در برابر ترس از آیندهای نامعلوم است.
د) دعای والدین برای فرزندان: یکی از دعاهای همیشگی پدر و مادرها سر سجاده یا در لحظات احساسی: «عاقبت بخیر بشی مادر/پدر.» و این بالاترین سطح دعای خیر در فرهنگ خانوادههای ایرانی است.
البته اغلب در مکالمات روزمره، وقتی کسی به دیگری میگوید «عاقبت بخیر بشی»، در واقع برای شخص مقابل خود آرزو میکند که مسیر زندگیاش طوری باشد که وقتی به گذشته نگاه میکند پشیمان نبوده و پایان زندگیاش همراه با آرامش، آبرو و رستگاری باشد.
پانویس
[ویرایش | ویرایش مبدأ]- ↑ دهخدا، لغتنامه، ذیل واژه عاقبت.
- ↑ دهخدا، لغتنامه، ذیل واژه بخیر.
- ↑ دهخدا، لغتنامه، ذیل واژه عاقبت بخیر.
- ↑ حسینی، عاقبتبهخیری، ۱۳۸۴ش، ص۱۰.
منابع
[ویرایش | ویرایش مبدأ]- حسینی، سیدحسین، عاقبتبهخیری، قم، مرکز پژوهشهای اسلامی صدا و سیما، ۱۳۸۴ش.
- دهخدا، علیاکبر، لغتنامه، وبسایت واژهیاب، تاریخ بازدید: 9 آذر 1404ش.